Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2014 r., I FNP 6/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2014 r., I FNP 6/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, , , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi S. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt I FNP 16/13 w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt I FSK 947/12 oddalającego skargę kasacyjną Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Rz 175/12 w sprawie ze skargi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 24 stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Uzasadnienie

2 1. Skarga o wznowienie postępowania wniesiona przez S. K. dotyczy postanowienia z dnia 6 lutego 2014 r., I FNP 16/13, w którym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285h § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesioną przez S. sp. z o.o. w S.

3 2. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że S. sp. z o.o. w S. nie był stroną postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt I FSK 947/12, albowiem dotyczyło ono skargi NZOZ N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Z tego też względu NSA uznał, że wniesiony przez S. sp. z o.o. w S. środek prawny jest niedopuszczalny z przyczyn podmiotowych, co skutkowało jego odrzuceniem.

4 3. W skardze o wznowienie postępowania S. K. działając we własnym imieniu wniósł o wznowienie postępowania na podstawie art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 4. Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

7 5. Przed przystąpieniem do zbadania kwestii dopuszczalności złożonej skargi o wznowienie postępowania należy wskazać, że postanowienie którego dotyczy zostało wydane w następstwie stwierdzenia, iż S. sp. z o.o. w S. nie był stroną postępowania zakończonego postanowieniem NSA z dnia 10 lipca 2013 r., I FSK 947/12, w którym przyjęto, że NZOZ N. - jednostka organizacyjna utworzona przez spółkę jawną, nie jest samodzielnym i odrębnym podatnikami podatku od towarów i usług i w związku z tym nie może składać wniosku o stwierdzenie nadpłaty w tym podatku.

8 W świetle powyższego należało stwierdzić, że złożona skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna, albowiem wnoszący ją S. K. nie ma legitymacji w tym zakresie. Wymieniony podmiot nie posiada bowiem interesu prawnego w sprawie dotyczącej legitymacji S. sp. z o.o. w S. do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Nie wykazał również interesu prawnego w sprawie pierwotnie zainicjowanej skargą przez NZOZ N..

9 Stosownie do treści art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Brak interesu prawnego powoduje niedopuszczalnosć skargi oraz skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Powołane przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu wznowieniowym (art. 276 p.p.s.a.). Z tego też względu skarga o wznowienie postępowania wniesiona przez S. K., jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.

10 6. Na marginesie należy dodać, że skarga o wznowienie postępowania S. K. podlegałaby odrzuceniu również z tego powodu, iż nie została oparta na którejkolwiek z ustawowych podstaw wznowieniowych, wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. W treści skargi wnoszący ją wskazał wprawdzie art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a., a także powołał szereg orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego oraz sądów administracyjnych, jednakże żadne z nich nie dotyczyło rozpoznawanej sprawy, nie miało również związku z postępowaniem w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz powodami jej odrzucenia. Reasumując, wnoszący skargę o wznowienie nie powołał okoliczności faktycznych, środków dowodowych oraz prawomocnych orzeczeń, które mogłyby podlegać analizie w kontekście zaistnienia przesłanek wznowieniowych, o których mowa w art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a.. To z kolei powodowało, że nawet gdyby S. K. był podmiotem legitymowanym do wniesienia skargi o wznowienie postępowania to i tak niniejsza skarga, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., podlegałaby odrzuceniu.

11 7. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.