Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2012 r., II OZ 995/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2012 r., II OZ 995/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Towarzystwa Ochrony Przyrody na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w punkcie 2 wyroku z dnia 23 sierpnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 719/12 w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Towarzystwa Ochrony Przyrody na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę Towarzystwa Ochrony Przyrody na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia. Postanowieniem zawartym w punkcie 2 zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku na rzecz Towarzystwa Ochrony Przyrody kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

3 W zażaleniu na powyższe postanowienie Przedstawiciel Towarzystwa Ochrony Przyrody wniósł o jego uchylenie w całości oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku na rzecz Towarzystwa Ochrony Przyrody zwrotu kwoty 100 złotych, jaka została poniesiona przez Towarzystwo składające zażalenie poprzez uiszczenie wpisu sądowego za jego wniesienie.

4 W zarzutach zażalenia podniesiono, iż omawiane postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, dalej jako "p.p.s.a."), co miało wpływ na wynik błędnego ustalenia przez Sąd I instancji kwoty zasądzonej od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku na rzecz skarżącego Towarzystwa. Podniesiono, że omawiane postanowienie zostało wydane z naruszeniem znajdującego się w aktach sprawy Zarządzenia wydanego w dniu 30 kwietnia 2012 r. przez Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia przez Towarzystwo wpisu sądowego w kwocie 200 złotych. Podniesiono, iż omawiane postanowienie zostało wydane bez uwzględnienia znajdującego się w aktach sądowych dowodu wpłaty przez skarżące Towarzystwo w dniu 15 maja 2012r. bezpośrednio w kasie sądu I instancji.

5 W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że przy błędnym ustaleniu kwoty, którą organ ma zwrócić skarżącemu Towarzystwu, Sąd I instancji związał się błędnym wnioskiem zawartym w złożonej skardze przez co naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a. i ustalił w punkcie 2 wyroku błędnie kwotę 100 złotych, zamiast określić te kwotę prawidłowo, czyli adekwatnie do faktycznych kosztów postępowania sądowo – administracyjnego, poniesionych przez Towarzystwo w wysokości 200 złotych.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

7 Zażalenie jest zasadne.

8 Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie przysługuje na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką sytuacją.

9 Na wstępie podkreślić należy, że postanowienie o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania sądowego w wyniku uwzględnienia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny (art. 209 p.p.s.a.) wymaga podania w uzasadnieniu orzeczenia podstawy prawnej podjętego w tym zakresie rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia. Obowiązek taki wynika z treści art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a.

10 W niniejszej sprawie Sąd I instancji wydając orzeczenie w zaskarżonej części nie wskazał podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach, a nadto orzeczenie to nie zostało uzasadnione.

11 Jak słusznie wskazał autor zażalenia, Sąd I instancji błędnie określił wysokość kwoty zasądzonej od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku na rzecz skarżącego Towarzystwa. Bowiem jak wynika z akt sprawy Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem wydanym w dniu 30 kwietnia 2012 r. wezwał stronę skarżącą na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych.

12 W dniu 15 maja 2012 r. skarżące Towarzystwo Ochrony Przyrody uiściło żądany wpis w wysokości 200 złotych bezpośrednio w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k- 20 akt).

13 Wobec powyższego argumentacja podniesiona w zażaleniu okazała się zasadna.

14 Jednocześnie wskazać należy, iż brak było podstaw do rozstrzygnięcia wniosku zażalenia o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, bowiem żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny o zwrocie między stronami kosztów tego postępowania w przypadku uwzględnienia zażalenia.

15 Nie ulega jednak wątpliwości, że koszty jakie wiązały się z wniesieniem niniejszego zażalenia były kosztami niezbędnymi dla celowego dochodzenia praw strony i jako takie podlegają zasądzeniu na podstawie art. 200 p.p.s.a. W konsekwencji również te koszty powinny stać się przedmiotem ponownego rozstrzygnięcia Sądu I instancji.

16 Ponownie rozpoznając sprawę w zakresie zwrotu kosztów postępowania między stronami, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany będzie w sposób szczegółowy przedstawić motywy podjętego rozstrzygnięcia, wskazując nie tylko podstawę prawną postanowienia, lecz również ją wyjaśniając w odniesieniu do stanu faktycznego niniejszej sprawy.

17 Z uwagi na powyższe okoliczności, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.