Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2018 r., II OZ 942/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2018 r., II OZ 942/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.B., B.B-B, M.B-G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 336/16 odrzucające zażalenie B.B-G i M.B-G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 336/16 odrzucające zażalenie A.B. i M.B-G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 336/16 o odrzuceniu skargi B.B.-B i M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] 2 grudnia 2015 r. nr [...]; [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 czerwca 2018 r. (k. 544), sygn. akt II SA/Kr 336/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej p.p.s.a.) odrzucił zażalenie B.B.-B. i M.B-G., złożone w ich imieniu przez ich pełnomocnika A.B., na postanowienie z dnia 2 stycznia 2018 r. ponieważ skarżące nie uzupełniły braków formalnych zażalenia poprzez osobiste podpisanie go.

3 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A.B. w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik B.B-B. i M.B-G (k. 593). Skarżący wskazał, że posiada notarialne pełnomocnictwa do reprezentowania swojej żony i córki od początku postępowania w SKO i w Sądzie, które znajdują się w aktach sprawy, zaś pełnomocnictwa nie zostały cofnięte.

4 Skarżący wniósł o zakończenie sprawy.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

7 Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Oznacza to, że w aktach sprawy winien znaleźć się pisemny dokument potwierdzający istnienie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Braki w tym zakresie podlegają uzupełnieniu na wezwanie, w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.

8 Przepis art. 49 p.p.s.a. odnoszący się do braków pisma stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1).

9 Podkreślić należy, że każde pismo strony, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.).

10 Z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że istota braków formalnych pisma polega na stwierdzeniu, czy braki te uniemożliwiają nadanie pismu dalszego biegu. To od zbadania okoliczności w konkretnej sprawie będzie możliwe stwierdzenie, czy rzeczywiście mamy do czynienia z takim brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. Wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a. powinna być dokonana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa strony do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Prawo do zastępstwa procesowego jest także ściśle związane z prawem do sądu, tak więc wykładnia przepisów dotyczących działania pełnomocnika nie powinna również ograniczać stronie realizacji tego prawa.

11 W niniejszej sprawie odrzucono zażalenie B.B.-B. i M.B.-G, ponieważ uznano, że osoby te nie uzupełniły jego braku poprzez własnoręczne podpisanie zażalenia. WSA w Krakowie uznał, że znajdujące się w aktach pełnomocnictwa tych osób do reprezentowania ich przez A.B. nie uprawniają go do występowania w imieniu B.B-B i M.B-G w niniejszej sprawie.

12 Jest to błędne założenie Sądu.

13 Skarżący A.B. przy piśmie z dnia 23 czerwca 2016 r. (k. 38) nadesłał własnoręcznie podpisane przez mocodawczynie oraz poświadczone notarialnie pełnomocnictwa dla niego do występowania w imieniu swojej żony B.B-B. i swojej córki M.B.. Z obydwu pełnomocnictw wynika, że A.B. jest umocowany do zarządu i administrowania wszelkimi nieruchomościami, w tym m.in. do reprezentowania mocodawczyń we wszystkich sprawach przed Sądami, do składania w ich imieniu wszelkiego rodzaju pism, wniosków, oświadczeń, odwołań, do składania wszelkiego rodzaju wyjaśnień i zapewnień, do odbioru korespondencji, przesyłek pocztowych, a także do dokonywania wszelkich czynności jakie tylko z wykonaniem tego pełnomocnictwa mogą okazać się konieczne.

14 W związku z treścią niniejszego pełnomocnictwa, należy wskazać, że w orzecznictwie wskazuje się, że w myśl art. 175 ust. 1 Konstytucji RP wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Przepis ten wyznacza zakres pojęcia "sądy" poprzez wymienienie kategorii organów, które w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują wymiar sprawiedliwości. Wyrażenie języka prawnego – "sądy" - obejmuje swoim zakresem przedmiotowym wszystkie wskazane w art. 175 ust. 1 Konstytucji RP organy sprawujące wymiar sprawiedliwości, zatem jego użycie w pełnomocnictwie umocowuje do reprezentowania mocodawcy przed sądem każdej kategorii, a zatem także przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia z 13 maja 2015 r., sygn. akt II FZ 342/15).

15 W związku z powyższym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie należało przyjąć, że pełnomocnictwa do występowania A.B. w imieniu swojej żony i córki obejmowały reprezentowanie ich przez sądami administracyjnymi. Jak wskazano bowiem powyżej sądy administracyjne są sądami w rozumieniu art. 175 ust. 1 Konstytucji RP, a udzielone pełnomocnictwa mają charakter ogólny.

16 Mając powyższe na uwadze, podlega uchyleniu zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w którym odrzucono zażalenie B.B.-B. i M.B. z powodu braku jego własnoręcznego podpisania. Skarżące były bowiem reprezentowane w sprawie przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika, a zatem wzywanie ich do własnoręcznego podpisu tego pisma było zbędne.

17 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.