Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2010 r., II OZ 899/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2010 r., II OZ 899/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R.-P. i Rady Gminy R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 2093/09 w zakresie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym Stowarzyszenia [...] oraz Rady Gminy R. w sprawie ze skargi Wojewody M. na uchwałę Rady Miejskiej w M. z [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia oddalić zażalenia.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił dopuszczenia do udziału Stowarzyszenia [...] i Rady Gminy R. w sprawie ze skargi Wojewody M. na uchwałę Rady Miejskiej w M. z [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

3 W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że opisane wyżej podmioty wniosły o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu. Stowarzyszenie wskazało, że aktywnie uczestniczyło w postępowaniu dotyczącym zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. poprzez składanie m.in. wniosków, uwag do projektu planu (pismem z dnia 11 września 2009 r. Stowarzyszenie wezwało Radę do usunięcia naruszenia prawa, jednak to wezwanie uznano za przedwczesne). Stowarzyszenie podniosło także, iż sprawa dotyczy zakresu jego regulaminowej działalności. Natomiast Rada Gminy R. podniosła w uzasadnieniu swego wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, iż działki których dotyczy planowana zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego M., położone są na granicy z Gminą R., odcięte węzłem komunikacyjnym i drogami nr [...] od pozostałej części Gminy M., a przez to uzależnione komunikacyjnie od dróg gminnych przystosowanych do obsługi transportu niskiego tonażu, pozostających w zarządzie Gminy R. Wybudowanie szkodliwych inwestycji na terenie Gminy M. będzie odczuwalne na terenie Gminy R. Ponadto, zdaniem wnioskodawcy, zmiana planu części miasta M. narusza ład przestrzenny i pozostaje w wyraźnej kolizji funkcjonalnej z przeznaczeniem przyległych terenów gminy R. Podkreślono także, iż obie te Gminy wchodzą w skład związku międzygminnego M. Zachodnie utworzonego w celu wspólnego wykonywania własnych zadań publicznych.

4 Rozpoznając przytoczone wnioski Sąd I instancji wyjaśnił, że osoba trzecia, nawet powołując się na swój interes prawny, nie może domagać się dopuszczenia do udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym, prowadzonym na skutek skargi organu nadzoru nad działalnością organów jednostki samorządu terytorialnego. Sad I instancji wskazał, ze podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone aktem prawa miejscowego może w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) dalej ustawa o samorządzie gminnym, zaskarżyć je odrębnie do sądu administracyjnego.

5 Zażalenia na powyższe postanowienie wniosło Stowarzyszenie [...] i Rada Gminy R. W zażaleniach zarzucono obrazę art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa, a także wniesiono alternatywnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia i dopuszczenie do udziału w postępowaniu. W zażaleniach wywiedziono między innymi, że błędna jest interpretacja Sądu I instancji stwierdzająca, że niemożliwie jest dopuszczenie wnioskodawców do udziału w postępowaniu skoro postępowanie nadzorcze wszczęte zostało przez wojewodę.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

7 Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.

8 Stosownie do treści art. 33 § 2 ppsa, udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.

9 Postępowanie w niniejszej sprawie toczy się na skutek skargi Wojewody M. wniesionej na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem po upływie terminu do podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego, o którym mowa w art. 91 ust. 1 powołanej ustawy, organ nadzoru może wnieść skargę do sądu administracyjnego. Postępowanie z takiej skargi jest więc formą nadzoru nad działalnością organów gminy sprawowanego przez organy nadzoru. Postępowanie takie toczy się wyłącznie z udziałem organu nadzoru oraz gminy i jej organu, którego rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy. Nie mogą brać w nim udziału inne podmioty, nawet wtedy, gdy wynik tego postępowania dotyczy ich interesu prawnego. Wniesienie przez wojewodę jako organ nadzoru nad samorządem terytorialnym skargi na uchwalę nie jest poprzedzone wcześniejszym postępowaniem, ani uzależnione od wcześniejszego wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Stąd, osoba trzecia powołująca się na swój interes prawny i domagająca dopuszczenia na prawach strony do postępowania sądowoadministracyjnego nie może zostać uczestnikiem postępowania na prawach strony.

10 Powyższe nie oznacza, że wnioskodawcy są pozbawieni możliwości zakwestionowania uchwały będącej przedmiotem niniejszej skargi. Przepis art. 101 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi może być podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone i który przed wniesieniem skargi wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. A zatem, po spełnieniu warunków określonych w cytowanym przepisie, strona może wnieść skargę na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wbrew twierdzeniom zażalenia, interpretacja przepisu art. 33 § 2 ppsa przeprowadzona przez Sąd I instancji jest prawidłowa.

11 Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ppsa, postanowił jak w sentencji.