Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2005 r., II OZ 886/05

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2005 r., II OZ 886/05

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA W. Ryms, , , po rozpoznaniu w dniu 27 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. P.-B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 lutego 2005 r. o ukaraniu grzywną, sygn. akt III SA/Łd 2/05 w sprawie ze skargi Z. P.-B. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 3 listopada 2004 r., Nr [...] w przedmiocie zameldowania. p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 II OZ 886/05

UZASADNIENIE

3 Postanowieniem z dnia 11 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi ukarał skarżącego karą porządkową grzywny w wysokości 100 zł (stu) złotych za naruszenie w sposób oczywisty powagi Sądu. Otóż w piśmie złożonym z dnia 31 stycznia 2005 r. skarżący zarzucił, iż Sąd nie wykonuje swych obowiązków w sprawie oraz dąży do zarobienia dodatkowych pieniędzy przeciągając w czasie jej rozpatrzenie. Poza tym, skarżący stwierdził, że "ponieważ <> robi się od momentu powstania Wojewódzkich Sądów Administracyjnych i miast poprawić sytuację robi się wrzody zrobię Wam koło <>". Te sformułowania, Sąd uznał za obraźliwe i przekraczające granice dozwolonej krytyki, oraz użyte w celu poniżenia Sądu i wyrażenia dla niego pogardy, a nie usprawnienia toczącego się postępowania.

4 W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 11 lutego 2005 r. wskazując, iż było ono niedopuszczalne i absurdalne z punktu widzenia oceny i krytyki. Swą ocenę działalności Sądu skarżący uznał za trafną i nieodbiegającą od powszechnej krytyki, a użyte słowa można jego zdaniem znaleźć w słowniku i mowie polskiej.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

7 Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98 poz. 1070) w razie naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych albo ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie, sąd może ukarać winnego karą porządkową grzywny do wysokości dwukrotnego najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników lub karą pozbawienia wolności do siedmiu dni.

8 Z kolei art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie, do wojewódzkich sądów administracyjnych stosuje się odpowiednio przepisy o ustroju sądów powszechnych.

9 Jak wynika z akt sprawy, fakt ubliżenia sądowi przez skarżącego jest oczywisty, zaś jego argumenty podniesione w zażaleniu nie zasługują na aprobatę. Fakt używania zwrotów niecenzuralnych w mowie i słownikach, nie usprawiedliwia ich stosowania, zwłaszcza w pismach kierowanych do Sądu. Poza tym trudno zaaprobować stanowisko, że tego typu zwroty stanowią dopuszczalną ocenę i krytykę działalności Sądu. Należy poza tym dodać, że sformułowania użyte przez skarżącego miały na celu ubliżenie powadze sądu, a nie krytykę. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawidłowo zastosował art. 49 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych w zw. z art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002 Prawa o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269).

10 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie, należało oddalić.