Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2010 r., II OZ 877/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2010 r., II OZ 877/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 czerwca 2010 r., sygn. akt II SAB/Bk 24/10 oddalające wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziego NSA A. S. w sprawie ze skargi J. W. na bezczynność Wojewody Podlaskiego w przedmiocie nieuznania za stronę postępowania w sprawie zatwierdzającej projekt budowlany postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek o wyłączenie sędziego NSA A. S. od orzekania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu podano, że skarżąca nie uzasadniła w sposób wiarygodny istnienia uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego w sprawie niniejszej.

3 W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że jej zdaniem sędzia NSA A. S. podlega wyłączeniu od orzekania w niniejszej sprawie z mocy prawa bowiem uczestniczyła jako sędzia sprawozdawca w wydaniu orzeczenia w sprawie II SA/Bk 51/05 dotyczącej spornej obory na działce nr [...] we wsi I.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zaskarżone postanowienie należało uchylić.

6 W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał, iż sędzia oświadczyła, że nie istnieją żadne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności natomiast argumentacja wniosku skarżącej jest lakoniczna i nie wskazuje na istnienie okoliczności które czyniłyby sędziego iudex suspectus. Z tych względów Sąd uznał, że nie ma podstaw do wyłączenia sędziego od orzekania w niniejszej sprawie.

7 Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym składzie uznał jednak, że Sąd I instancji rozpoznając wniosek o wyłączenie sędziego NSA A. S. od orzekania w sprawie o sygnaturze II SAB/Bk 24/10, nie dokonał analizy zarzutów podniesionych przez skarżącą, która we wniosku o wyłączenie sędziego wskazała na konkretne sygnatury spraw w których udział brała sędzia objęta wnioskiem. Ta okoliczność dodatkowo uzupełniona argumentami zażalenia skarżącej powoduje, że Sąd I instancji powinien ocenić czy między wskazanymi przez skarżąca sprawami, a sprawą podlegającą obecnie rozpoznaniu nie zachodzi podobieństwo zarzutów, a jeśli tak to czy ta okoliczność może powodować uzasadnioną obawę, że poglądy czy opinie z wcześniejszych spraw mogą sugerować sędziemu jego ocenę w obecnej sprawie. Zdaniem skarżącej wskazane przez nią sprawy, w których orzekała sędzia NSA A. S. łączą się merytorycznie ze sprawą rozpoznawaną obecnie.

8 Stanowisko Sądu I instancji, w świetle wskazanych we wniosku o wyłączenie sędziego argumentów uzupełnionych wywodami zażalenia powinno zostać należycie uzasadnione w postanowieniu wydanym na skutek ponownego rozpoznania sprawy, postanowienia mającego na celu zagwarantować w sprawie bezstronność sędziowską jako element konstytucyjnego prawa do sądu.

9 Z tych przyczyn zaskarżone postanowienie należało uchylić. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.