Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2019 r., II OZ 798/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2019 r., II OZ 798/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 25 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. D. i P. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 244/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. D. i P. D. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie zawieszenia postępowania dotyczącego budowy obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 30 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 244/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. D. i P. D. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie zawieszenia postępowania dotyczącego budowy obiektu budowlanego.

3 Sąd wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia 9 kwietnia 2019 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, wskazania miejsca zamieszkania skarżących, złożenie 8 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.

4 Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącym w dniu 5 maja 2019 r. 13 maja 2019 r. pełnomocnik uiścił wymagany wpis, nadesłał 8 egzemplarzy skargi własnoręcznie podpisanych przez pełnomocnika, wskazał adres zamieszkania skarżących oraz nadesłał zwykłe kserokopie udzielonych mu pełnomocnictw do reprezentowania skarżących. Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucił skargę, gdyż nadesłane kserokopie pełnomocnictw nie zostały uwierzytelnione.

5 Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący reprezentowani przez pełnomocnika, wnioskując o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Pełnomocnik stwierdził, że Sąd podjął rozstrzygnięcie zbyt formalistyczne, zamykające skarżącym dalszą drogę prawną. Podniósł, iż złożenie kserokopii pełnomocnictwa w formie bez uwierzytelnienia nie stanowi istotnego braku formalnego i nie powinno stanowić przesłanki do odrzucenia skargi.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Jak wynika z akt sprawy, na mocy zarządzeń wydanych w dniu 9 kwietnia 2019 r., Przewodniczący wezwał pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, tj. przez dostarczenie adresów zamieszkania skarżących, złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżących, 8 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W zakreślonym terminie pełnomocnik dostarczył odpowiednią ilość odpisów skargi, przedstawił adres zamieszkania skarżących oraz uiścił wpis od skargi, jednakże dostarczone kopie pełnomocnictw nie zostały uwierzytelnione.

9 Biorąc pod uwagę, że skarżący są reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, należy uznać prawidłowość tez Sądu pierwszej instancji, że oczekuje się od niego znajomości obowiązujących przepisów zawodowych, szczególnie w kwestiach tak elementarnych jak uwierzytelnienie pełnomocnictwa. Nie można podzielić zarzutu pełnomocnika skarżących o nieistotności braku formalnego, gdyż legitymacja procesowa stanowi elementarny warunek zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego. Przesłanie jedynie kserokopii pełnomocnictwa nie stanowi potwierdzenia umocowania i jednocześnie skutecznego uzupełnienia braku formalnego, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. II OZ 575/18 (CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

10 Nie można także zgodzić się z zarzutem pełnomocnika skarżących, że orzeczenie Sądu pierwszej instancji jest sprzeczne z konstytucyjnymi prawami do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Nie można mówić o nadmiernym formalizmie, gdy przedłożona kserokopia pełnomocnictwa nie została w żaden sposób, nawet wadliwy, uwierzytelniona. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych jest właśnie instytucją prawną, która pozwala na nadanie skardze biegu w przypadku pierwotnej nieznajomości prawa bądź innego niedopatrzenia skarżącego. Jeżeli jednak skarżący lub pełnomocnik nie zrealizuje możliwości konwalidacji swojego błędu w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania (por. postanowienie NSA z dnia 15 maja 2019 r., sygn. II OZ 422/19, CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

11 W takiej sytuacji uznać należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. albowiem wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi nie zostało wykonane.

12 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.