Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2018 r., II OZ 77/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2018 r., II OZ 77/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia "[...]" w R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 listopada 2017 r., sygn. akt: IV SO/Po 17/17 w przedmiocie opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi "[...]" w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia [...] września 2016 r., [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 17/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Stowarzyszenia "[...]" w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

3 Stowarzyszenie złożyło w dniu 2 maja 2017 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku i jego doręczenie wraz z uzasadnieniem. Zarządzeniem z dnia 5 maja 2017 r. Przewodniczący Wydziału na podstawie art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej p.p.s.a.) wezwał Stowarzyszenie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od tego wniosku w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej ściągnięcia. Zarządzenie to zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2017 r., II OZ 661/17 jako przedwczesne, gdyż nie został rozpoznany wniosek strony o przyznanie prawa pomocy.

4 Postanowieniem z dnia 12 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 sierpnia 2017 r. o odmowie przyznania Stowarzyszeniu prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 10 października 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie Stowarzyszenia na to postanowienie, a postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Stowarzyszenia na postanowienie z 10 października 2017 r.

5 Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2017 r. Przewodniczący Wydziału ponownie wezwał Stowarzyszenie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku zgłoszonego 5 maja 2017 r. w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej egzekucji.

6 Zażalenie na to zarządzenie wniosło Stowarzyszenie, żądając jego uchylenia, sprostowania i uzupełnienia, rozpoznania zażalenia z dnia 6 listopada 2017 r. na zarządzenie z 10 października 2017 r. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżone zarządzenie zawiera błąd formalno-prawny polegający na braku określenia w jakiej sprawie przedmiotowy wpis jest należny.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie jest bezzasadne.

9 Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Wysokość opłaty określa § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ze zm.) i wynosi ona 100 zł. Jak stanowi art. 234 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się.

10 W niniejszej sprawie Stowarzyszenie złożyło w dniu 2 maja 2017 r. (data wpływu do Sądu 5 maja 2017 r.) wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 6 kwietnia 2017 r. i jego doręczenie, lecz wniosku nie opłaciło. Zarządzeniem z dnia 5 maja 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Stowarzyszenie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od tego wniosku w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej ściągnięcia, lecz zarządzenie to zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2017 r., II OZ 661/17 jako przedwczesne, gdyż nie został rozpoznany wniosek strony o przyznanie prawa pomocy.

11 Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 września 2017 r., który utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 sierpnia 2017 r. o odmowie przyznania Stowarzyszeniu prawa pomocy. Fakt, iż Stowarzyszenie wniosło zażalenie na postanowienie z 12 września 2017 r. nie miał wpływu na zakończenie postępowania o prawo pomocy. Zażalenie to - jako niedopuszczalne - zostało odrzucone postanowieniem z dnia 10 października 2017 r., a zażalenie Stowarzyszenia na postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2017 r. W związku z prawomocnym odmownym zakończeniem postępowania w przedmiocie przyznania Stowarzyszeniu prawa pomocy Przewodniczący Wydziału miał obowiązek ponownie wezwać stronę do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku pod rygorem jej ściągnięcia. Zaskarżone zarządzenie z dnia 27 listopada 2017 r. odpowiada zatem prawu. W wezwaniu do wykonania tego zarządzenia została wskazana sygnatura akt tej sprawy, zatem Stowarzyszenie - jako skarżący w tej sprawie - było w stanie ustalić jaki akt był przedmiotem jego skargi.

12 W odniesieniu do wniosku o rozpoznanie zażalenia z dnia 6 listopada 2017 r. na zarządzenie, a właściwie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 10 października 2017 r. wskazać należy, iż zażalenie to zostało rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r. oddalił zażalenie Stowarzyszenia.

13 Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a.