Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2022 r., II OZ 687/22

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2022 r., II OZ 687/22

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 937/22 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi R. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia 28 lutego 2022 r. nr KO-1458/4102/118/21 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 9 września 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 937/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił R. Z. (dalej "skarżący") przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku (dalej "SKO") z dnia 28 lutego 2022 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z 3 czerwca 2022 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 26 maja 2022 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pięciu odpisów skargi oraz wskazanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu 9 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 3 sierpnia 2022 r. odrzucił powyższą skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie to doręczono skarżącemu 25 sierpnia 2022 r. Pismem z 29 sierpnia 2022 r., nadanym w placówce operatora pocztowego 1 września 2022 r., skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi oraz nadesłał pięć odpisów skargi i podał numer PESEL. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nieuzupełnienie braków było spowodowane omyłką w interpretacji otrzymanych pism. Dodał, że nie posiada wiedzy prawniczej, co spowodowało, że błędnie odczytał otrzymane wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi.

4 Sąd wskazał, że błędne zrozumienie wezwania przez skarżącego było wyłącznie spowodowane niedołożeniem należytej staranności w prowadzeniu spraw, gdyż zrozumienie tego pisma nie wymagało wiedzy prawniczej. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że nieznajomość prawa nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu, a także nie uzasadnia tego niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw. Wskazane we wniosku okoliczności nie stanowią zatem przesłanki do przywrócenia terminu, bo gdyby skarżący dołożył należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, nie doszłoby do uchybienia przedmiotowego terminu. Taka sytuacja spowodowana jest wyłącznie z winy skarżącego.

5 Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wskazując, że oceniając brak winy strony w uchybieniu terminowi należy wziąć pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Zdaniem skarżącego, uprawdopodobnił on, że istniała obiektywna, niezależna od niego i niezawiniona przez niego przeszkoda do złożenia stosownych braków w terminie.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Zgodnie z art. 86 § 1 - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

9 Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Co więcej, przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (zob. postanowienie NSA z 22 stycznia 2021 r., sygn. akt II GZ 392/20, LEX nr 3161759). Wobec tego, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. postanowienie NSA z 22 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 418/12, LEX nr 1405321).

10 W niniejszej sprawie, ani we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, ani w niniejszym zażaleniu, nie zostały podane okoliczności, które wypełniałyby przesłankę z art. 86 § 1 p.p.s.a. Podkreślić bowiem należy, że w zarządzeniu z dnia 26 maja 2022 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pięciu odpisów skargi oraz wskazanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Nie zasługują zatem na uwzględnienie argumenty skarżącego o niezrozumieniu wezwania z powodu braku wykształcenia prawniczego, zarządzenie było bowiem jasne i czytelne. Jeśli jednak skarżący miał jakiekolwiek wątpliwości co do jego treści, winny był skontaktować się z Sądem np. telefonicznie i wyjaśnić zaistniałą sytuację. Nie jest do tego potrzebna wiedza prawnicza. Zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że nie wykazał on braku swojej winy w uchybieniu terminu.

11 W złożonym zażaleniu skarżący podał, że uprawdopodobnił zaistnienie obiektywnej, niezależnej od niego i niezawinionej przez niego przeszkody do uzupełnienia stosownych braków w terminie. Nie wskazał jednak o jaką przeszkodę chodzi.

12 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.