Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2021 r., II OZ 646/21

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2021 r., II OZ 646/21

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. S. i J. S. na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 1318/20 w sprawie ze skargi T. S. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2020 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 30 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 1318/20, po rozpoznaniu skargi T. S. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2020 r., znak: [...], w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości: I. uchylił zaskarżoną decyzję; II. zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących T. S. i J. S. solidarnie kwotę 1520 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

3 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że o kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), uwzględniając uiszczony przez skarżących wpis stosunkowy od skargi (603 zł), koszt zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika (900 zł) oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł). Kwota z tytułu zastępstwa procesowego została, na podstawie art. 206 p.p.s.a., miarkowana z uwagi okoliczności sprawy, rozpoznanie jej w postępowaniu uproszczonym, a także z uwagi na nakład pracy niezbędny do wniesienia skargi, przy uwzględnieniu jej w istocie tożsamej treści w kilku analogicznych sprawach.

4 T. S. i J. S. złożyli zażalenie na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie II ww. wyroku, wnosząc o jego zmianę, poprzez zasądzenie od organu na ich rzecz kwoty 4220 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

5 Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucili naruszenie art. 206 p.p.s.a., poprzez jego nieprawidłową wykładnię, która doprowadziła do przyjęcia, iż Sąd uprawniony jest do miarkowania zwrotu kosztów zastępstwa procesowego poniżej stawki minimalnej w przypadku uwzględnienia skargi w całości, podczas gdy z przepisu tego wynika taka możliwość tylko w przypadku częściowego uwzględnienia skargi. Ponadto, z ostrożności procesowej, także błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na stwierdzeniu przez Sąd, iż nakład pracy pełnomocnika był na tyle nieznaczny, iż uzasadnia to obniżenie stawki minimalnej aż czterokrotnie.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Zgodnie z art. 206 p.p.s.a. sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Z powołanego przepisu wynika, że katalog sytuacji, w których sąd może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania lub je miarkować, jest otwarty. Uwzględnienie skargi w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu jest tylko jednym uzasadnionym przypadkiem uzasadniającym takie rozstrzygnięcie, wskazanym przez ustawodawcę. Świadczy o tym użycie w powołanym przepisie zwrotu "w szczególności". Zastosowanie w konkretnej sprawie miarkowania kosztów ma charakter uznaniowy. Z powyższego nie można natomiast wywieść, że miarkowanie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego poniżej stawki minimalnej jest możliwe tylko w przypadku częściowego uwzględnienia skargi. Należy także podkreślić, że choć treść art. 206 p.p.s.a. pozwala na stwierdzenie, iż intencją ustawodawcy było pozostawienie do uznania sądu, czy ma zastosować ten przepis oraz w jakiej części należy odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej w przypadku uwzględnienia jej skargi, to w razie miarkowania tych kosztów obowiązkiem sądu jest uzasadnienie takiego rozstrzygnięcia.

9 W niniejszej sprawie Sąd Wojewódzki wywiązał się z tego obowiązku i uzasadnił swoje rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sposób wystarczający. Aktywność radcy prawnego w niniejszej sprawie sprowadzała się bowiem w istocie tylko do powielenia treści skarg złożonych przez niego w tożsamych sprawach dotyczących tych samych skarżących. Zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, miarkowanie kosztów dopuszczalne jest w sytuacji, gdy ten sam pełnomocnik reprezentuje stronę skarżącą w podobnych sprawach (zob. postanowienia NSA: z dnia 27 maja 2020 r., sygn. akt II OZ 319/20; 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt II OZ 237/21). W tym miejscu wypada zaznaczyć, że przywołane przez stronę skarżącą postanowienie NSA z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt II OZ 183/05, odnosi się do stanu prawnego jaki obowiązywał do 15 sierpnia 2015 r., kiedy to warunkiem zastosowania art. 206 p.p.s.a. było częściowe uwzględnienie skargi. Na marginesie, tutejszemu Sądowi wiadome jest z urzędu, iż w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1366/20, przyznano zwrot kosztów zastępstwa procesowego w pełnej stawce określonej przepisami prawa. Dodatkowo skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym co sugeruje jej nieskomplikowany charakter. Należy tu zaznaczyć, że nie wpływa na to fakt, iż to strona złożyła wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, bowiem wniosek ten nie wiąże sądu i może on, z uwagi na skomplikowany charakter sprawy, skierować ją na rozprawę. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając niniejsze zażalenie nie oceniał ile wysiłku pełnomocnik strony włożył w opracowanie sprawy, a jedynie, czy Sąd I instancji wydał postanowienie zawarte w punkcie II wyroku zgodnie z obowiązującymi przepisami. Oceniając sprawę w tym zakresie NSA nie dopatrzył się naruszenia przepisów.

10 W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.