Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2009 r., II OZ 641/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2009 r., II OZ 641/09

Sentencja

1 II OZ 641 / 09 POSTANOWIENIE Dnia 4 sierpnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. W. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Bd 830/08 w zakresie pozostawienia pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi C. W. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

2 II OZ 641 / 09

UZASADNIENIE

3 Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 14 maja 2009 r. pozostawiono bez rozpoznania pismo C. W., zatytułowane "prośba", które wpłynęło do tegoż Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 26 marca 2009 r.

4 Z uwagi na fakt, iż powyższe pismo nie konkretyzowało charakteru "prośby" skarżącej, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2009 r. została ona wezwana do sprecyzowania treści swego pisma w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Przesyłkę zawierającą odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 6 kwietnia 2009 r. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 13 kwietnia 2009 r., stąd też na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) zarządzono o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

5 Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła C. W., wnosząc o jego uchylenie w całości i przywrócenie terminu do udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 27 marca 2009 r. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że skarżąca z powodu złego stanu zdrowia nie była w stanie udzielić odpowiedzi w wyznaczonym 7 dniowym terminie.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych względów niż wskazanych w jego treści.

8 W niniejszej sprawie postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 stycznia 2009 r. skarżącej C. W. zostało przyznane prawo pomocy poprzez ustanowienie dla niej adwokata. Z pisma skierowanego przez Okręgową Radę Adwokacką z dnia 17 lutego 2009 r. wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny został poinformowany o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika w osobie adw. M. K. Adwokat przesłał do Sądu pismo z dnia 24 kwietnia 2009 r. z załączoną kopią udzielonego pełnomocnictwa, nadanego drogą faksową na adres jej kancelarii w dniu 7 kwietnia 2009 r. Natomiast oryginał pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej został przesłany do Sądu w dniu 12 maja 2009 r.

9 W przedmiotowej sprawie Sąd pierwszej instancji pomimo wyznaczenia dla skarżącej pełnomocnika mającego działać w jej imieniu, prowadził korespondencję ze skarżącą przyjmując, iż działa ona samodzielnie. Zauważyć trzeba, iż nawet odpis skarżonego zarządzenia z dnia 14 maja 2009 r. został przesłany skarżącej, a nie jej pełnomocnikowi. Takie działanie Sądu stanowi naruszenie art. 67 § 5 p.p.s.a. i jest uchybieniem skutkującym uchyleniem zaskarżonego zarządzenia. Przepisy, bowiem dotyczące doręczeń mają charakter obligatoryjny. Należy podkreślić, że z punktu widzenia procesowego istotne jest dokonanie prawidłowego doręczenia z uwagi na to, że wadliwe doręczenie nie rodzi żadnych skutków procesowych (por. W. Siedlecki, Postępowania cywilne. Zarys wykładu, Warszawa 1977, s. 185; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2005 r., sygn. I FZ 9/05, niepubl.).

10 W związku z powyższym podkreślić należy więc, iż z uwagi na charakter czynności prawnej udzielenia pełnomocnictwa oraz okoliczność, iż Sąd pierwszej instancji posiadał wiedzę o ustanowieniu dla skarżącej adwokata, którego sam przyznał w ramach instytucji prawa pomocy, bezzasadnym było traktowanie strony w taki sposób, jak gdyby występowała ona samodzielnie. Sąd powinien był, bowiem powstrzymać się od podejmowania czynności procesowych w sprawie do czasu przedstawienia bądź oryginału pełnomocnictwa, bądź wyjaśnienia kwestii reprezentacji strony w niniejszym postępowaniu.

11 Z powyższych przyczyn na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenie.