Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2008 r., II OZ 637/08

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sygnatura
II OZ 637/08
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. C. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 1315/06 odrzucające skargę kasacyjną J. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 października 2007 r., sygn. akt IV SA/Gl 1315/06 oddalającego skargę J. C. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 1315/06, odrzucił skargę kasacyjną J. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 września 2006 r. oddalającego jego skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] w przedmiocie choroby zawodowej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że skoro skarga kasacyjna została wniesiona po upływie ustawowego terminu i nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, należało ją odrzucić.

3 Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. C., reprezentowany przez adwokata, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu skardze kasacyjnej. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie prawa procesowego, a to art. 177 § 1 ppsa. Zdaniem skarżącego należało uznać, że termin dla pełnomocnika, ustanowionego z urzędu, do złożenia skargi kasacyjnej biegł od dnia 27 lutego 2008 r., a zatem wnosząc skargę kasacyjną 19 marca 2008 r. zachował termin do jej wniesienia.

4 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

5 Stosownie do art. 178 ppsa zasadą jest, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Zgodnie z art. 177 § 1 ppsa skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

6 Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 19 grudnia 2007 r., termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 18 stycznia 2008 r., zaś skarga kasacyjna została wniesiona przez pełnomocnika skarżącego w dniu 19 marca 2008 r. Prawo pomocy, poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, zostało przyznane skarżącemu przez Sąd I instancji w dniu 21 stycznia 2008 r.

7 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika co do zasady nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zaś w okolicznościach niniejszej sprawy, przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu przez Sąd I instancji już po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie daje podstaw do uwzględnienia zażalenia skarżącego. Zaskarżone postanowienie jest zatem słuszne i zgodne z prawem.

8 Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 ppsa.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 3 orzeczeniach.

  1. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2022 r., II GZ 346/22
  2. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 lutego 2016 r., II SA/Po 355/15
  3. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 lipca 2010 r., III SAB/Lu 19/09