Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2011 r., II OZ 634/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2011 r., II OZ 634/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. P. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 maja 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 819/10 pozostawiające bez rozpoznania wniosek C. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. P. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zarządzeniem z dnia 16 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek C. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. P. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie nadzoru sanitarnego.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem procesowym z dnia 24 marca 2011 r. skarżący złożył oświadczenie, że jego pismo z dnia 3 marca 2011 r. zatytułowane "Zażalenie na Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 15.02.2011 r." stanowi w istocie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie do zarządzenia Przewodniczącego z dnia 29 marca 2011 r. skarżącemu przesłano urzędowy formularz wniosku PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie powyższe doręczono skarżącemu w dniu 12 kwietnia 2011 r. Pismem z dnia 19 kwietnia 2011 r. skarżący oświadczył, że odmawia przesłania wypełnionego formularza PPF w związku z faktem uprzedniego podania informacji o osiągniętych dochodach z prowadzonej działalności gospodarczej. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 16 maja 2011 r. Sąd, na podstawie art. 257 w zw. z art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

4 W zażaleniu z dnia 3 czerwca 2011 r. skarżący wskazał, że odmówił przesłania wypełnionego formularza PPF, bowiem zawierał on pytania o dane osobowe i majątkowe zarówno skarżącego jak jego żony, które podlegają ustawowej ochronie. Podniósł, że wobec znanego mu przypadku błędnego przesłania przez jeden z sądów rejonowych informacji o danych osobowych strony podmiotowi nieuprawnionemu do uzyskania tej wiedzy, postanowił samodzielnie chronić swe dane osobowe ponieważ nie ma gwarancji, że również WSA w Gliwach nie przekaże jego danych innym nieuprawnionym osobom. Stwierdził nadto, że przesłany przez niego odpis zeznania podatkowego PIT 36L jest wystarczający do ustalenia jego sytuacji finansowej.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa.

7 Wskazać należy, że w myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosowanie natomiast do treści art. 257 tej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

8 Z akt niniejszej sprawy, a w szczególności ze znajdujących się w nich: oświadczenia skarżącego z dnia 19 kwietnia 2011 r. oraz zażalenia z dnia 3 czerwca 2011 r. bezspornie wynika, że skarżący nie uzupełnił wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu. Okoliczność ta obligowała zatem Sąd pierwszej instancji do pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

9 Podkreślić także należy, że dla obiektywnej oceny sytuacji materialnej strony skarżącej, która to ocena stanowi podstawę postanowienia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy, konieczne jest przedłożenie Sądowi żądanych danych dotyczących osiąganych dochodów i wydatkowanych kosztów utrzymania skarżącego oraz członków jego rodziny pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Zatem nadesłana przez skarżącego informacja o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej i zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2010 nie stanowiły wystarczającej postawy do oceny, czy uiszczenie przez skarżącego wpisu od zażalenia spowodowałoby uszczerbek utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny, co stanowi przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

10 Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.