Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2016 r., II OZ 63/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2016 r., II OZ 63/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Po 852/15 odrzucającego skargę D. K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Po 852/15 odrzucił skargę D. K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.

3 W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 18 sierpnia 2015 r. D. K., działający przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na powyższą decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2015 r.

4 Pismem z dnia 25 września 2015 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 43 egzemplarzy odpisów skargi, pod rygorem jej odrzucenia.

5 Wezwanie powyższe zostało odebrane osobiście przez pełnomocnika skarżącego w dniu 6 października 2015 r., zatem końcowy termin na wykonanie wezwania upływał z dniem 13 października 2015 r.

6 Sąd pierwszej instancji, biorąc pod uwagę, że skarżący w zakreślonym terminie nie usunął braków formalnych skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 i art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej "P.p.s.a."), odrzucił skargę.

7 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł D. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, mimo że strona nie była zobowiązana do uzupełnienia braku formalnego w postaci doręczenia 43 egzemplarzy odpisów skargi, ponieważ nie była wezwana do jego uzupełnienia. Pełnomocnik stwierdził, że Sąd pierwszej instancji pismem z dnia 25 września 2015 r. doręczył wyłącznie odpis odpowiedzi na skargę sporządzoną przez Wojewodę Wielkopolskiego z dnia [...] września 2015 r. wraz z pismem przewodnim – pismo to nie zawierało wezwania do uzupełnienia braków formalnych.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

10 Oprócz wymogów wskazanych w treści art. 46 § 1-3 P.p.s.a., które winno spełniać każde pismo kierowane do sądu, w tym skarga, do pisma tego należy załączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 P.p.s.a.). Zaś w sytuacji, gdy stwierdzony zostanie brak jakiegokolwiek wskazanego wyżej wymogu, to stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a. przewodniczący ma obowiązek wezwania strony, której pismo obarczone jest tym brakiem formalnym, do ich uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zastosowanie będzie miał przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Przy czym zauważyć należy, że przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. dotyczy tylko tych braków formalnych pisma, z powodu których pismo to nie może otrzymać prawidłowego biegu. Zarówno w doktrynie jak i judykaturze przyjmuje się, że pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu jeżeli nie spełnia wymogów ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism, a zawartych w treści art. 46 i 47 P.p.s.a. oraz warunków szczególnych przewidzianych dla niektórych pism, chyba że są to braki niepodlegające usunięciu (porównaj: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2009, str. 156, postanowienia NSA: z dn. 20 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 815/11, , z dn. 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1143/11, czy z dn. 29 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1291/11, [w:] orzeczenia.nsa.gov.pl).

11 W rozpoznawanej sprawie do pełnomocnika skarżącego skierowano przesyłkę zawierającą odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie 43 egzemplarzy odpisów skargi. Przesyłka została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 października 2015 r. wraz z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od otrzymania pisma będzie skutkować jej odrzuceniem. Mimo upływu terminu w dniu 13 października 2015 r. strona skarżąca nie nadesłała brakujących odpisów skargi, zatem prawidłowo Sąd pierwszej instancji w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargę odrzucił.

12 Powyższej oceny nie może podważyć podnoszona przez pełnomocnika kwestia nieotrzymania przez niego wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci przedłożenia jej odpisów. Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Do doręczania pism przez pocztę w postępowaniu sądowym stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (art. 65 § 2 P.p.s.a.). Zastosowanie znajdują więc przepisy, wydanego na postawie art. 131 § 2 k.p.c., rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1222). Dla prawidłowego doręczenia pisma przez pocztę istotne jest przede wszystkim, żeby pismo zostało wysłane jako list polecony za potwierdzeniem odbioru (§ 2 ust. 2 rozporządzenia), a do przesyłki został dołączony formularz potwierdzenia odbioru, w którym winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki (§ 2 ust. 4, wzór formularza potwierdzenia odbioru). Przesyłka taka może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany, jak w niniejszej sprawie, na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2000 r., I CZ 87/00, lex nr 548760, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2000 r., sygn. II CKN 483/2000 nie publ., postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru.

13 W niniejszej sprawie zarówno wezwanie do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi, jak i odpis odpowiedzi na skargę zostały wysłane w jednej kopercie, o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 15 akt sądowych): "odpis odp. na skargę + wezw. o odpis skargi". Wskazać należy, że własnoręczny podpis pełnomocnika skarżącego na druku odbioru przesyłki pocztowej jest potwierdzeniem okoliczności faktycznego jej otrzymania i prowadzi do domniemania prawidłowego doręczenia zawartych w niej dokumentów opisanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej przesyłki. Tym samym należy uznać, że wymogi prawidłowego doręczenia zostały zachowane. Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09). W interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia wezwania do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi w dniu 6 października 2015 r. Mając powyższe względy na uwadze należy uznać za nietrafny zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oparty na twierdzeniach, że przesyłka zawierała jedynie odpis odpowiedzi na skargę, a brak było wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej 43 odpisów. W okolicznościach tej sprawy nie można uznać za wiarygodne, że pełnomocnik skarżącego nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przyjęcie dopuszczalności kwestionowania doręczenia przesyłki poprzez gołosłowne twierdzenie o niepełnej jej zawartości prowadziłoby do tego, że każdy odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu, co w konsekwencji podważałoby zasady funkcjonowania procedur sądowych.

14 Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.