Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2005 r., II OZ 623/05

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2005 r., II OZ 623/05

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2005r., sygn. akt I SAB/Wa 161/04 odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2004r., sygn. akt I SAB/Wa 161/04 odrzucającego skargę M. K. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w sprawie przyznania uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 18 października 2004r. (sygn. akt I SAB/Wa 161/04) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. K. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w postępowaniu dotyczącym przyznania M. K. uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu 12 listopada 2004r.

3 Pismem z dnia 15 listopada 2004r., uzupełnionym wnioskiem na formularzu wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 18 listopada 2004r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił wniosek skarżącego przyznając mu adwokata z urzędu. W wykonaniu postanowienia Sąd ten pismem z dnia 21 lutego 2005r. zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej Warszawie o wyznaczenie pełnomocnika dla skarżącego w sprawie I SAB/Wa 161/04. W piśmie z dnia 1 marca 2005r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała adw. Andrzeja Zaleskiego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego w przedmiotowej sprawie.

4 W dniu 17 marca 2005r. .pełnomocnik wniósł w imieniu M. K. skargę kasacyjną od powołanego wyżej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2004r. odrzucającego skargę. Skarga kasacyjna została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2005r. (sygn. akt I SAB/Wa 161/04). W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd I instancji stwierdził, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu przypadającego na dzień 13 grudnia 2004r. Sąd zauważył, że postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy nie przerywa i nie zawiesza biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

5 M. K. wniósł zażalenie na to postanowienie podnosząc, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej winien być liczony od dnia doręczenia odpisu postanowienia z dnia 17 października 2004r. pełnomocnikowi ustanowionemu

6 Sygn. akt. II OZ 623/05

7 w drodze przyznania prawa pomocy lub powiadomienia go o fakcie wyznaczenia go pełnomocnikiem. Przeciwna interpretacja prowadziłaby bowiem do faktycznej niemożności skorzystania przez skarżącego z instytucji prawa pomocy, ponieważ wniosek o przyznanie takiego prawa jest rozpoznawany zazwyczaj już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. M. K. zarzucił zaskarżanemu postanowieniu obrazę art. 177 § 1 i art. 67 § 5 i art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa i wniósł o jego uchylenie.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.

10 Zgodnie z brzmieniem art. 177 § 1 ppsa skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Wobec doręczenia skarżącemu w dniu 12 listopada 2004r. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2004r. termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał 13 grudnia 2004r.

11 Zgodnie z art. 85 ppsa czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

12 Słusznie więc Sąd I instancji orzekł w zaskarżanym postanowieniu, że skarga kasacyjna wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 ppsa. Podnoszony przez skarżącego okoliczność rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy po wydaniu rozstrzygnięcia, na które przysługuje skarga kasacyjna nie powodowała wstrzymania czy zawieszenia biegu terminu do wniesienia takiej skargi.. Fakt rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej mógł być bowiem powołany jako podstawa przywrócenia terminu we wniosku o przywrócenie terminu składanym na podstawie art. 87 ppsa

13 Sygn. akt. II OZ 623/.

14 Wskazać należy, że na podstawie art. 86 termin do dokonania czynności sądowej może być przez sąd przywrócony, lecz jedynie na wniosek strony składany wraz z dopełnieniem czynności, której terminowi uchybiono (art. 87 § 4 ppsa). Złożenie wniosku o przywrócenie terminu i jego uwzględnienie przez sąd stanowi jedyną stworzoną przez ppsa możliwość uznania za skuteczną czynności sądowej dokonanej przez stronę z uchybieniem terminu.

15 W rozpoznawanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie został złożony..

16 Z przyczyn wymienionych na podstawie art. 197 w zw. z art. 184 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.