Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., II OZ 607/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., II OZ 607/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 35/08 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 12 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 35/08, odmówił J. K. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów oraz transportu. W uzasadnieniu Sąd podał, że w aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo z dnia [...], udzielone przez J. K. radcy prawnemu W. K. do prowadzenia sprawy "dot. decyzji środowiskowej w postępowaniu administracyjnym" oraz pełnomocnictwo substytucyjne z dnia [...], udzielone przez radcę prawnego W. K. radcy prawnemu S. R.. Sąd wskazał, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi J. K. wpłynęło do Kancelarii Radców Prawnych "[...]" s.k. w W. w dniu [...], a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 7 lutego 2008 r. Uzupełniając braki formalne skargi w dniu 18 lutego 2008 r. radca prawny S.R. złożyła jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, do którego załączyła zaświadczenie informujące o obowiązku sprawowania osobistej opieki nad synem pełnomocnika - M. R. w dniach od 31 stycznia 2008 r. do 14 lutego 2008 r., z powodu jego choroby. Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego S. R., nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez niedołączenie pełnomocnictwa, nastąpiło bez jego winy.

3 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. K., reprezentowany przez pełnomocnika. W zażaleniu pełnomocnik skarżącego stwierdził, że po złożeniu skargi radca prawny S. R. przestała współpracować z Kancelarią Radców Prawnych "[...]" s.k. w W., zaś pismo wysłane na adres tej Kancelarii zostało zaadresowane do radcy prawnego S. R. i to w dniu, w którym już nie mogła go odebrać, bowiem z powodu choroby syna, podjęła już osobistą opiekę nad nim.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

6 Stosownie do art. 86 § 1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 2 we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu temu terminowi, zaś w myśl § 4 równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

7 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie błędne jest stanowisko Sądu I instancji, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa nastąpiło bez jego winy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie miało bowiem miejsca uchybienie terminu. Istniejące w aktach administracyjnych pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu W.K. oraz pełnomocnictwo substytucyjne udzielone radcy prawnemu S. R. obejmuje swoim zakresem występowanie przed sądami. Sąd I instancji mając wątpliwości co do treści tegoż pełnomocnictwa winien wezwać skarżącego do oświadczenia czy pełnomocnictwo to obejmuje swoim zakresem występowanie przez umocowanych pełnomocników przed sądami. Fakt, że w pełnomocnictwie z dnia [...] nie skreślono sformułowania "przed Sądem" dowodzi, iż wolą skarżącego przy udzielaniu pełnomocnictwa było również objęcie pełnomocnictwem reprezentowania go przez sądami. W okolicznościach niniejszej sprawy niezasadne było zatem stanowisko Sądu I instancji.

8 Niezależnie od powyższych rozważań należy powołać się na stanowisko Sądu Najwyższego zajęte w postanowieniu z dnia 2 grudnia 1998 r., sygn. akt III RN 88/98, które nie utraciło aktualności do obowiązującej obecnie regulacji prawnej, a które to przyjmuje, że "pełnomocnik ustanowiony przez stronę w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 32 KPA korzysta z przyznanego mu umocowania do działania w imieniu strony w tej samej sprawie także w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym" (OSNP 1999/19/603, OSNP-wkł. 1999/6/3, OSP 2000/3/35).

9 Z tych względów orzeczono jak w sentencji na mocy 185 § 1 w związku z art. 197 ppsa.