Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2024 r., II OZ 472/24

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2024 r., II OZ 472/24

Sentencja

1 Dnia 11 września 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 11 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 401/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi W. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 13 lutego 2024 r., nr SKO.415.12.2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 i 3a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie przez uiszczenie wpisu od skargi i uiszczenie opłaty kancelaryjnej za wydruk czterech odpisów skargi.

3 Sąd wskazał, że wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało doręczone skarżącemu 12 kwietnia 2024 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności upłynął zatem z dniem 19 kwietnia 2024 r.

4 W ocenie Sądu, należało stwierdzić konieczność odrzucenia skargi W. Ł.. Składający ją nie usunął bowiem jej braków w zakresie uiszczenia opłat sądowych, tj. wpisu od skargi oraz opłaty kancelaryjnej za wydruki odpisów skargi. Wskazany w zarządzeniach termin do dokonania powyższych czynności upłynął bezskutecznie z dniem 19 kwietnia 2024 r.

5 Zażalenie na ww. postanowienie wniósł skarżący, podnosząc argumentację wskazującą, że postępowanie związane z wniesieniem skargi do Sądu Administracyjnego prowadzone było bez udziału jego pełnomocnika (jego matki), który został ustanowiony w postępowaniu administracyjnym, a w związku z tym wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi powinno zostać skierowane do jego pełnomocnika. Sąd zaś skierował wezwania bezpośrednio do skarżącego, a więc z pominięciem pełnomocnika strony postępowania.

6 Ponadto skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

7 W odpowiedzi na zażalenie J. B. i K. B. wnieśli o jego oddalenie.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

9 Zażalenie nie podlega uwzględnieniu pomimo, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest częściowo błędne.

10 Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponadto zgodnie z art. 220 § 3a p.p.s.a. skarga wnoszona w formie dokumentu elektronicznego, od której pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlega odrzuceniu przez sąd.

11 Argumentacja zażalenia w zasadzie nie prowadzi do skutecznego zakwestionowania oceny, zgodnie z którą skarżący nie uzupełnił na wezwanie Sądu w terminie braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz opłaty kancelaryjnej za wydruk czterech odpisów skargi. Tego rodzaju okoliczności uzasadniały zastosowanie przez Sąd I instancji art. 220 § 3 i 3a p.p.s.a., i odrzucenie skargi. Dla tej oceny nie ma znaczenia podnoszona w zażaleniu okoliczność, jakoby Sąd I instancji skierował wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi do skarżącego z pominięciem jego pełnomocnika. Wskazania wymaga, że złożenie pełnomocnictwa do akt administracyjnych, nawet gdy obejmuje ono umocowanie do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie zwalnia strony postępowania sądowoadministracyjnego z obowiązku określonego w art. 37 § 1 p.p.s.a., a mianowicie jeżeli ustanowiono w sprawie sądowoadministracyjnej pełnomocnika, to pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto zgodnie z art. 46 § 1 pkt 1 i art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie pełnomocnika; zaś gdy jest pierwszym pismem w sprawie, np. jak w niniejszej sprawie skargą, powinno zawierać adres do doręczeń, lub siedziby i adres pełnomocnika.

12 W okolicznościach niniejszej sprawy skargę do Sądu Administracyjnego złożył osobiście skarżący w formie elektronicznej. W skardze tej, jak i do czasu skierowania do skarżącego wezwań do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżący nie wskazał aby w sprawie sądowoadministracyjnej miał być reprezentowany przez "pełnomocnika", jak i do tego czasu nie zgłosił się jego "pełnomocnik". W tych warunkach brak było podstaw aby w sprawie ze skargi skarżącego postępowanie miałoby toczyć się z udziałem "pełnomocnika". Wbrew twierdzeniom zażalenia w sprawie nie było żadnych podstaw prawnych aby wymagać, czy to od Sądu Administracyjnego, czy organu administracyjnego, podjęcia czynności mających na celu informowanie "pełnomocnika" o wniesieniu przez skarżącego skargi do sądu administracyjnego. Dlatego skoro skarżący wniósł skargę w formie elektronicznej i zgodnie z art. 46 § 2a w zw. z art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny i wyraźnie nie zastrzeżono, że doręczeń należy dokonywać w formie "tradycyjnej" (patrz: art. 74a § 2 p.p.s.a.), to w sprawie znalazł zastosowanie art. 46 § 2d p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem jeżeli pismo, o którym mowa w § 2a, nie zawiera adresu elektronicznego, sąd przyjmuje, że właściwym jest adres elektroniczny, z którego nadano pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego. W związku z tym Sąd I instancji podjął działania mające na celu ustalenie adresu elektronicznego, z którego nadano skargę w formie dokumentu elektronicznego i prawidłowo skierował w dniu 12 kwietnia 2024 r. wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi do skarżącego na adres elektroniczny. Jednak wbrew twierdzeniom Sądu I instancji wezwania te nie zostały doręczone skarżącemu w dniu 12 kwietnia 2024 r., ponieważ w związku z brakiem odbioru przez skarżącego korespondencji znalazł w sprawie zastosowanie art. 74a § 6-8 p.p.s.a. Tym samym w niniejszej sprawie skuteczne doręczenie wezwań do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło 26 kwietnia 2024 r., ponieważ stosownie do art. 74a § 8 p.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Taka ocena wynika bowiem ze znajdujących się w aktach sprawy dowodów doręczenia wezwań skarżącemu w formie elektronicznej. W tych warunkach, uwzględniając treść art. 83 § 2 p.p.s.a., do dnia 6 maja 2024 r. przysługiwał skarżącemu termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący zaś sam przyznał w toku postępowania, że w dniu 3 czerwca 2024 r. zalogował się na skrzynkę mailową i odebrał korespondencję z Sądu; zaś w dniu 4 czerwca 2024 r. uiścił wpis i opłatę kancelaryjną, a więc po terminie.

13 Mając powyższe na względzie, Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 i 3a p.p.s.a., odrzucając skargę, w sytuacji gdy na wezwanie Sądu skarżący nie uzupełnił w terminie braków fiskalnych skargi. Ponadto wbrew twierdzeniom zażalenia nie można doszukać się wadliwości doręczenia skarżącemu wezwań do usunięcia braków skargi.

14 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.