Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2016 r., II OZ 46/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2016 r., II OZ 46/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2481/14 odrzucającego skargę J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2481/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

3 W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 29 września 2014 r. skarżący wniósł skargę. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 3 listopada 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. W terminie do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie.

4 W wyniku rozpoznania sprzeciwu skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2015 r. odmówił przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

5 Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt II OZ 483/15. W ten sposób wniosek skarżącego został rozpoznany prawomocnie.

6 Zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2015 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 3 listopada 2014 r. Skarżący odebrał wezwanie w dniu 21 lipca 2015 r. i w terminie do uiszczenia wpisu nadesłał kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy - w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że skarżącemu prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy, po czym wezwano go do uiszczenia wpisu sądowego. Złożenie przez skarżącego kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu oraz nie chroni przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Sąd I instancji wskazał, że z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że do dnia 14 sierpnia 2015 r. skarżący nie uiścił wpisu.

8 Wobec nieuiszczenia wpisu przez skarżącego mimo prawidłowo doręczonego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, skargę należało odrzucić.

9 Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący i zaskarżając je w całości wniósł o jego uchylenie i o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym 100 zł za sporządzenie zażalenia.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

12 Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

13 Sąd I instancji odrzucając skargę, zasadnie przyjął, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu oraz nie chroni przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Przypomnieć należy, że skarżącemu prawomocnym postanowieniem odmówiono przyznania prawa pomocy. Skarżący nie wykonał zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, mimo jego prawidłowego doręczenia.

14 Podsumowując, za nieuzasadnione należało uznać argumentację podniesioną przez skarżącego w zażaleniu. Sąd I instancji prawidłowo bowiem zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a.

15 W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.