Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2018 r., II OZ 459/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2018 r., II OZ 459/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 78/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Komisarza Wyborczego w Białymstoku z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie wygaśnięcia mandatu wójta postanawia uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 78/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (dalej WSA albo sąd I instancji), odrzucił skargę M. S.(dalej skarżący) na postanowienie Komisarza Wyborczego w Białymstoku z dnia [...] stycznia 2018 r., zapadłe w przedmiocie wygaśnięcia mandatu wójta.

3 W uzasadnieniu sąd I instancji wyjaśnił, że powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie przez skarżącego braku formalnego skargi w postaci jej podpisania.

4 W zażaleniu z dnia 5 marca 2018 r. skarżący zakwestionował powyższe postanowienie w całości zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, tj. przyjęcie, że nie został usunięty brak formalny skargi przez jej podpisanie, w sytuacji gdy w zakreślonym terminie, tj. do dnia 11 lutego 2018 r. ten brak został uzupełniony.

5 Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Prawidłowe wszczęcie oraz kontynuowanie postępowania przed sądem administracyjnym uzależnione zostało od zachowania właściwej formy, czasu oraz miejsca dokonywania czynności procesowych. Następstwem niedopełnienia tych wymagań, które zostały szczegółowo uregulowane w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) jest bezskuteczność podejmowanych czynności. W ten sposób nie dochodzi w ogóle do skutecznego zainicjowania oraz kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, a tym samym do poddania zaskarżonego przejawu działania albo zaniechania administracji publicznej kontroli sprawowanej pod względem zgodności z prawem.

8 W odniesieniu do braków formalnych ustawodawca zadecydował jednak, że ich niedochowanie korzysta z możliwości sanacji, poprzez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., na mocy którego strona wzywana jest do ich uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, jej odrzucenia. Co warte podkreślenia, termin 7 dni, o którym stanowi art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym, który nie podlega skróceniu ani wydłużeniu na podstawie art. 84 p.p.s.a., który odnosi się do terminów sądowych.

9 Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci jej podpisania w terminie 3 dni od dnia doręczenia wezwania (k. 11 akt sądowych). Czynność ta została dokonana z naruszeniem art. 49 § 1 p.p.s.a., ponieważ jak zostało to wyżej wskazane, ustawodawca wyraźnie przewidział na uzupełnienie braku formalnego termin 7 dni. Jakiekolwiek powody, w tym m.in. zbliżający się termin rozprawy, nie mogą przekreślić prawa skarżącego na uzupełnienie braku formalnego skargi w zakreślonym przez ustawodawcę terminie. Przyjęcie odmiennego poglądu powodowałoby ograniczenie przysługującego jednostce prawa do sądu. Z tego względu skierowane do skarżącego wezwanie z dnia 6 lutego 2018 r., z uwagi na nieprawidłowe oznaczenie terminu usunięcia braku formalnego wniesionej przezeń skargi, należało uznać jako wadliwe.

10 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.