Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2013 r., II OZ 447/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2013 r., II OZ 447/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 594/12 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi R.K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił R. K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 6 listopada 2012 r., oddalającego skargę strony. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, iż we wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że nie mógł brać udziału w rozprawie w dniu 6 listopada 2012 r. bowiem przebywała granicą, w celach zarobkowych. Ponadto pozostawał on w przeświadczeniu, iż wyrok wraz z uzasadnieniem przesłany będzie mu pocztą. O tym, że w niniejszej sprawie zapadł wyrok skarżący dowiedział się dopiero w dniu 14 stycznia 2013 r., po powrocie do Polski. W ocenie Sądu I instancji powołane okoliczności nie mogły być uznane za przesłanki przywrócenia uchybionego terminu w myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako ustawa P.p.s.a., bowiem nie wskazywały na brak winy skarżącego w uchybieniu. Sąd podkreślił, iż skarżący otrzymał wezwanie na rozprawę, w którym pouczono go o sposobie i terminie wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd podkreślił też, że skarżący – wiedząc o swojej czasowej nieobecności w Polsce – winien był wskazać nowy adres do doręczeń, albo ustanowić pełnomocnika. Zaniechanie tych czynności wskazuje na brak należytej staranności strony.

3 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. K., reprezentowany przez adwokata, domagając się jego uchylenia. Sądowi I instancji zarzucono naruszenie:

4 art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a., poprzez ustalenie, że skarżący nie wykazał się należytą starannością w dbaniu o swoje interesy, a co za tym idzie uznanie, że uchybienie terminu nastąpiło z winy, gdy faktycznie nie ponosi on winy za uchybienie terminu "do uiszczenia wpisu sądowego" (cytat za autorem zażalenia),

5 art. 6 ustawy P.p.s.a. przez nieudzielanie skarżącemu działającemu w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych i jasnych wskazówek co do możliwości uzyskania treści wyroku w razie niestawiennictwa na rozprawie, na której zostało ogłoszone orzeczenie w przypadku gdy stawiennictwo na rozprawie było nieobowiązkowe, a także nieudzielanie skarżącemu wskazówek co do czynności procesowych jakie powinien podjąć w razie niestawiennictwa na rozprawie i niepouczenie skarżącego o skutkach prawnych niepodjęcia tych czynności.

6 W uzasadnieniu zażalenia jego autor wskazał między innymi, iż wezwanie na rozprawę, doręczone skarżącemu, nie zawierało pouczenia o tym, że na rozprawie może zapaść wyrok oddalający skargę, a także co do czynności jakie strona winna podjąć w razie nieobecności na rozprawie. Ponownie wskazano, iż skarżący przebywał poza granicami kraju i nie miał możliwości kontrolowania toczącego się postępowania.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.

9 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a., przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie nastąpiło bez winy strony. Okoliczności wskazujące na brak takiej winy strona winna wskazać we wniosku o przywrócenie terminu, co wynika z art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a.

10 W przedmiotowej sprawie R. K. uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku z dnia 6 listopada 2012 r. uzasadnił tym, iż w okresie kiedy odbyła się rozprawa, na której zapadł wyrok, przebywał poza granicami kraju w celach zarobkowych. Okoliczność ta słusznie uznana została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie za nieuzasadniającą możliwość przywrócenia terminu. W żadnym razie nie można bowiem przyjąć, iż skarżący, który wiedział wcześniej o planowanym wyjeździe i mimo to nie podjął żadnych kroków celem zabezpieczenia swoich interesów, wykazał się należytą starannością. Jak zauważył to Sąd I instancji strona winna była wskazać adres do korespondencji, ewentualnie ustanowić w sprawie pełnomocnika. Brak tego typu działań obciąża stronę, a w konsekwencji nie można uznać, aby skarżący uchybił terminowi bez swojej winy.

11 Ponadto – wbrew temu co twierdzi autor zażalenia – skarżący pouczony był w sposób jasny i niebudzący wątpliwości o tym, że w sytuacji, gdy na rozprawie zapadnie wyrok oddalający skargę będzie mógł, o ile chce zapoznać się z uzasadnieniem stanowiska Sądu złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia w myśl art. 141 § 2 P.p.s.a. Informacja taka zawarta była w pkt. 3 pouczenia załączonego do zawiadomienia o rozprawie, które skarżący otrzymał w dniu 12 października 2012 r.

12 W tej sytuacji nie można zarzucić Sądowi I instancji, iż odmawiając R. K. przywrócenia terminu naruszył wskazane w zażaleniu przepisy, wydane w tym przedmiocie postanowienie odpowiada prawu.

13 Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.