Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2014 r., II OZ 430/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2014 r., II OZ 430/14

Sentencja

1 Dnia 8 maja 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Ke 684/13 o odrzuceniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Ke 684/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił wniosek H. C. o przyznanie prawa pomocy.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 16 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę H. C. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.

4 W dniu 23 października 2013 r. skarżąca złożyła wniosek o doręczenie odpisu ww. wyroku wraz z uzasadnieniem oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 29 października 2013 r. wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony. W dniu 13 października 2013 r. skarżącej zostało doręczone wskazane postanowienie. W tym samym dniu skarżąca otrzymała również odpis wyroku z uzasadnieniem.

5 Wyrok z dnia 16 października 2013 r. stał się prawomocny w dniu 14 grudnia 2013 r., postanowienie o stwierdzeniu prawomocności zostało wydane w dniu 9 stycznia 2014 r. Natomiast zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2014 r. skarżącą została wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem.

6 W dniu 23 stycznia 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.

7 Wskazując na powyższe Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w chwili składania wniosku nie istniał już "tok postępowania" w czasie, którego ustawa przewiduje prawo złożenia wniosku.

8 Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła H. C.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

11 Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przepis ten dotyczy niezakończonego postępowania sądowoadministracyjnego, tj. postępowania w którym nie zostało wydane orzeczenie kończące sprawę lub orzeczenie takie nie stało się jeszcze prawomocne, a także postępowania zainicjowanego przez stronę po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, które ma doprowadzić do wzruszenia tego prawomocnego orzeczenia, np. poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

12 W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z wymienionych wyżej okoliczności. Przede wszystkim w sprawie wydany został wyrok z dnia 16 października 2013 r. oddalający skargę, a więc orzeczenie kończące sprawę. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 14 grudnia 2013 r. tj. po upływie 30 dni od dnia doręczenia skarżącej jego odpisu. Zatem przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy został wniesiony już po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego sprawę. Dodatkowo zaś w sprawie nie toczy się żadne postępowanie mające doprowadzić do wzruszenia tego prawomocnego orzeczenia. Skoro więc brak było okoliczności pozwalających na zastosowanie w sprawie art. 243 § 1 P.p.s.a, to należało uznać, że słusznie Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek skarżącej jako bezzasadny.

13 Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.