Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2013 r., II OZ 420/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2013 r., II OZ 420/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 449/13 odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] stycznia 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] października 2012 r. o odmowie anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania M. P. i G. P. na pobyt stały w miejscowości W. [...] (obecnie W. [...]) w dniu 27 lutego 1979 r. Pismem z dnia 11 marca 2013 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie w terminie siedmiu dni siedmiu odpisów skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 marca 2013 r. Siedmiodniowy termin do wykonania powyższego wezwania upłynął w dniu 21 marca 2013 r. Skarżący w dniu 15 marca 2013 r. nadesłał siedem odpisów wniosku o rozpoznanie jego wniosku z dnia 24 stycznia 2012 r. Ponadto wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

3 Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 449/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Sąd wskazał, że stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W ocenie Sądu skarga S. P. jest oczywiście bezzasadna, ponieważ nie uzupełniono w terminie braku formalnego skargi polegającego na braku siedmiu odpisów skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest dołączenie do skargi jej odpisów dla doręczenia ich stronom. Nienadesłanie odpisów skargi powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W związku z tym, że skarga jest oczywiście bezzasadna, prawo pomocy skarżącemu, zdaniem Sądu, nie przysługuje.

4 Zażaleniem S. P. zaskarżył powyższe postanowienie.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

7 Stosownie do art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność zachodzi wówczas, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona. Sytuacja taka zachodzi, gdy przepisy w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.

8 Z akt sprawy wynika, że skarżący nie nadesłał, mimo wezwania Sądu, odpisów skargi dla doręczenia jej stronom. Zgodnie zaś z art. 47 § 1 p.p.s.a. do każdego pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom i dla dołączenia do akt sądowych. Ponieważ brak ten powoduje niemożność nadania skardze biegu i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 skutkować będzie jej odrzuceniem, Sąd I instancji mógł przyjąć, że wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym - niezależnie od sytuacji materialnej skarżącego - nie zasługuje na uwzględnienie, z uwagi na treść art. 247 p.p.s.a.

9 Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.