Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2022 r., II OZ 397/22

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2022 r., II OZ 397/22

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 1536/21 o odrzuceniu skargi W. F. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 sierpnia 2021 r., nr DSO-PA-6832-22/2021 w przedmiocie unieważnienia paszportu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 1536/21, odrzucił skargę W. F. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 sierpnia 2021 r., nr DSO-PA-6832-22/2021 oraz zwrócił skarżącemu uiszczony w kwocie 300 złotych wpis sądowy od skargi.

3 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że Przewodnicząca Wydziału zarządzeniem z dnia 16 listopada 2021 r. wezwała pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez nadesłanie jednego odpisu skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie powyższe wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 listopada 2021 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 29 listopada 2021 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia rozstrzygnięcia, pełnomocnik skarżącego nie wykonał zarządzenia Przewodniczącej Wydziału i nie nadesłał odpisu skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, mając na uwadze uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę, zwracając jednocześnie skarżącemu, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uiszczony wpis sądowy od skargi.

4 Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący reprezentowany przez pełnomocnika, podnosząc, że korespondencja otrzymana w dniu 22 listopada 2021 r., zawierała jedynie zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz odpowiedź organu na skargę.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w nim podniesione.

7 Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi nakazuje sądowi jej odrzucenie.

8 Naczelny Sąd Administracyjny podejmując rozstrzygnięcie miał na uwadze stanowisko wyrażone w niniejszej sprawie przez tutejszy Sąd w postanowieniu z dnia 11 maja 2022 r., sygn. akt II OZ 266/22. Otóż NSA wskazał, że "W sprawie objętej skargą W. F. Przewodnicząca Wydziału IV zarządziła, by korespondencję do pełnomocnika organu kierować na elektroniczną skrzynkę podawczą organu (pkt VII zarządzenia z dnia 14 października 2021 r.). Obwoluta akt oznaczona została zielonymi literami "EL" co oznacza, zgodnie z § 85b ust. 1 zarządzenia nr 14 Prezesa NSA, że akta sądowe zostały przekształcone do postaci elektronicznej. Postać cyfrową posiadać będzie również nadesłane przez stronę zażalenie. W tej sytuacji, nawet gdyby strona nadesłała odpis zażalenia, to i tak zalegałby on w aktach sądowych sprawy, a nie został fizycznie przesłany organowi, bowiem zgodnie z art. 74a § 10 P.p.s.a. Sąd obligowany był doręczyć odpis tego pisma na skrzynkę elektroniczną organu. Wobec tego i tak przekształcał zażalenie do postaci elektronicznej. Nie budzi wątpliwości, że organ administracji - Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji - posługuje się środkami komunikacji elektronicznej zatem winien otrzymać, jako strona postępowania, odwzorowane cyfrowo zażalenie na prowadzoną przez siebie skrzynkę elektroniczną (...)."; "w sytuacji, gdy pismo procesowe strony zostało wniesione w formie tradycyjnej (papierowej), a sąd zobligowany będzie do jego doręczenia organowi lub innemu podmiotowi określonemu w art. 74a § 10 p.p.s.a. do ich elektronicznej skrzynki podawczej, przez co musi przekształcić je we własnym zakresie do postaci cyfrowej, to nienadesłanie przez stronę odpisów tego pisma nie uniemożliwia mu nadania prawidłowego biegu. Wobec tego w niniejszej sprawie nie było zasadne wzywanie skarżącego do nadesłania 2 odpisów zażalenia, w sytuacji gdy, po pierwsze doręczeń do organu Sąd dokonywał za pośrednictwem komunikacji elektronicznej, zatem przekształcał wniesione pismo w postać cyfrową, po drugie, wobec odrzucenia skargi stosunek procesowy nawiązał się wyłącznie między skarżącym i organem. Skoro nie było zasadne wzywanie pełnomocnika skarżącej do nadesłania odpisów zażalenia, niezasadne jest również odrzucenie zażalenia z powodu niewykonania tego obowiązku. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że nawet w przypadku uznania prokuratora prokuratury regionalnej za uczestnika postępowania zażaleniowego to i tak jest on podmiotem wymienionym w art. 74a § 10 p.p.s.a., któremu doręczeń dokonuje się w formie elektronicznej, zatem w świetle powyższej argumentacji również nie było konieczne żądanie odpisu zażalenia dla niego".

9 Odnosząc powyższe rozważania na grunt zasadności wezwania skarżącego do nadesłania odpisu skargi, stwierdzić należy, że brak było podstaw do wystosowania wezwania w tym przedmiocie, albowiem poza skarżącym w sprawie występuje jedynie organ i prokurator. A skoro tak, niezasadne było odrzucenie skargi, z powodu niezadośćuczynienia żądaniu Sądu.

10 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.