Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2009 r., II OZ 364/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2009 r., II OZ 364/09

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. i M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 808/08 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi I. i M. M. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] września 2008 r., zn. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę I. i M. M., od której nie został uiszczony wpis stały przez wnoszącego skargę pełnomocnika skarżących.

3 Postanowieniem z dnia 16 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek I. i M. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że w dniu 11 grudnia 2008 r. doręczono pełnomocnikowi skarżących odpis postanowienia z dnia 3 grudnia 2008 r. o odrzuceniu skargi. Od tego dnia, w którym strona powzięła informację o odrzuceniu skargi i przyczynie odrzucenia, należało zatem liczyć termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Tymczasem skarżący złożyli wniosek w dniu 6 stycznia 2009 r., zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.

4 W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podnieśli, że spełnili warunki wskazane w przepisie art. 87 § 1 p.p.s.a., ponieważ wniosek złożyli po 4 dniach od dowiedzenia się o odrzuceniu skargi. Ponadto doręczenie postanowienia pełnomocnikowi nie jest równoznaczne z powzięciem wiadomości przez stronę, na której ciąży obowiązek uiszczenia wpisu.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Jak wynika z akt sprawy skarżący w niniejszym postępowaniu są reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, któremu w dniu 21 listopada 2008 r. udzielili umocowania do reprezentowania ich m.in. przed sądami administracyjnymi wszystkich instancji. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 11 grudnia 2008 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że w tym dniu strona (jej pełnomocnik) dowiedziała się o przyczynie odrzucenia skargi i od tego dnia powinien być liczony termin do złożenia ewentualnego wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Nie mają racji skarżący podnosząc w zażaleniu, że dotrzymali terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, ponieważ osobiście o odrzuceniu skargi dowiedzieli się w dniu 2 stycznia 2009 r. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym, doręczenia dokonuje się pełnomocnikowi, stosownie do art. 67 § 5 p.p.s.a. Bezsprzecznie odpis postanowienia o odrzuceniu skargi został doręczony prawidłowo w dniu 11 grudnia 2008 r. i od tego dnia rozpoczął bieg termin do złożenia skargi kasacyjnej oraz ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony przez skarżących dopiero w dniu 6 stycznia 2009 r., słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wniosek ten, jako spóźniony, odrzucił na podstawie art. 88 p.p.s.a. Skoro skarżący postanowili działać w postępowaniu za pośrednictwem pełnomocnika, to obciążają ich skutki płynące z udzielonego pełnomocnictwa. Pełnomocnik działa bowiem w imieniu i na rzecz strony, zatem jego działania i zaniechania traktowane są tak, jakby dokonywane były przez stronę osobiście. W tym stanie rzeczy podnoszony w zażaleniu "utrudniony kontakt" z pełnomocnikiem nie ma znaczenia dla oceny zaskarżonego postanowienia.

7 Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.