Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2014 r., II OZ 23/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2014 r., II OZ 23/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 565/13 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Białymstoku z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu z dnia 12 listopada 2013 r. wskazał, że J. N. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 10 września 2013 r. wniosek pozostawił bez rozpoznania, gdyż w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jego braku formalnego poprzez złożenie go na urzędowym formularzu. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł sprzeciw, w którym podał, że nie złożył wniosku na urzędowym formularzu bo nie dysponował takim formularzem, nie otrzymał go wraz z treścią wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku. Ponadto, nie był świadomy konsekwencji wynikających z niezastosowania się do warunku sporządzenia wniosku na określonym formularzu. W jego ocenie szczegółowe zobrazowanie sytuacji finansowej powinno być wystarczające do rozpoznania wniosku i w efekcie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku orzekając na mocy art. 257 ppsa wskazał, że stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. nr 227, poz. 2245), zarządzeniem z dnia 30 lipca 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie go na urzędowym formularzu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem przesłano wymagany formularz. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 14 sierpnia 2013 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 30). W wyznaczonym terminie, tj. do dnia 21 sierpnia 2013 r. nie złożono wniosku na urzędowym formularzu.

4 Sąd I instancji podkreślił, że zgodnie z treścią art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

5 Odnosząc się do stanowiska skarżącego zawartego w sprzeciwie Sąd I instancji podał, że z treści zarządzenia z dnia 30 lipca 2013 r. wynika rygor niezastosowania się do warunku sporządzenia wniosku na określonym formularzu. Z jego treści wynika również obowiązek przesłania stronie wymaganego formularza, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika natomiast, że formularz taki został przesłany.

6 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący i wnosząc o jego uchylenie w całości wskazał, że nie złożył wniosku na urzędowym formularzu, gdyż nim nie dysponował. Ponadto, nie był świadomy konsekwencji wynikających z niezastosowania się do warunku sporządzenia wniosku na określonym formularzu.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

9 W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do treści art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznania prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

10 W przedmiotowej sprawie skuteczne doręczenie zarządzenia z dnia 30 lipca 2013 r. wzywającego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiło w dniu 14 sierpnia 2013 r. Siedmiodniowy termin do zrealizowania obowiązku nałożonego przez sąd upłynął zatem w dniu 21 sierpnia 2013 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił wskazanych braków formalnych swojego wniosku.

11 Wobec powyższego uznać należało, że Sąd I instancji zasadnie pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania na mocy art. 257 p.p.s.a. Tym samym, zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

12 Na marginesie jedynie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać złożony przez stronę na każdym etapie postępowania sądowego, a prawidłowo złożony będzie podlegał rozpoznaniu przez Sąd. Stąd, jego pozostawienie bez rozpoznania w przedmiotowej sprawie, nie uniemożliwia skarżącemu jego ponownego złożenia.

13 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.