Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 216/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 216/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. Polska sp. z o.o. w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 415/11 odmawiające dopuszczenia do udziału w postępowaniu G. Polska sp. z o.o. w Warszawie w sprawie ze skargi G. Polska sp. z o.o. w Warszawie na uchwałę Rady Gminy Legnickie Pole z dnia 30 stycznia 2009 r., nr XXIII/140/09 w przedmiocie uchwalenia zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Legnickie Pole" dla wybranych terenów pod elektrownie wiatrowe postanawia postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 18 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił dopuszczenia do udziału w postępowaniu G. Polska sp. z o.o. w Warszawie. W uzasadnieniu postanowienia podano, że zgodnie z art. 33 § 2 ppsa uczestnikiem postępowania sądowego może zostać osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. Uchwalanie zmiany studium następuje w oparciu o procedurę ustanowioną w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Procedura ta nie jest postępowaniem administracyjnym. Ponadto przesłanką legitymacji skargowej w sprawie jest zgodnie z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym naruszenie interesu prawnego. Wnioskodawca tymczasem jest zainteresowany oddaleniem skargi, więc jego interes prawny nie został naruszony.

3 Zażalenie na to postanowienie złożył wnioskodawca podnosząc, że jego interes prawny jako inwestora wynika w sprawie z zaangażowania finansowego w obszarze Gminy Legnickie Pole oraz posiadania prawa do dysponowania gruntem.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Zgodnie z art. 33 § ppsa udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Tryb postępowania w sprawie zmiany studium nie jest określony przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą normującą materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego. Nie ma więc miejsca załatwienie sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego określonego w art. 1 Kpa. Postępowania enumeratywnie wymienione w tym przepisie stanowią "postępowanie administracyjne" i do tego rozumienia odwołuje się przepis art. 33 § 2 ppsa, statuujący przesłanki dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym. Interes prawny osoby, która zgłasza swój udział w postępowaniu na prawach strony musi się zatem odnosić do postępowania administracyjnego.

7 W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona na uchwałę rady gminy w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Zaskarżona uchwała zapadła w trybie, uregulowanym w przepisach ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Procedura planistyczna jest całkowicie odrębnie uregulowana i nie prowadzi do załatwienia zindywidualizowanej sprawy administracyjnej, podczas gdy takie właśnie postępowanie określa Kodeks postępowania administracyjnego (art. 1 pkt 1 Kpa).

8 Należy zatem podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, iż art. 33 § 2 ppsa nie daje podstaw do dopuszczenia G. Polska sp. z o.o. w Warszawie do udziału w niniejszym postępowaniu sądowym.

9 Ponadto, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zaskarżonym postanowieniu zasadnie wskazano, iż w sprawie brak jest podstaw do przystąpienia wnioskującej do postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż Spółka zainteresowana jest utrzymaniem w mocy skarżonej uchwały, natomiast w sądownictwie administracyjnym nie jest znane pojęcie interwenienta ubocznego.

10 Z tych wszystkich względów stanowisko zaprezentowane w skarżonym postanowieniu uznać trzeba za zgodne z prawem.

11 Ze wskazanych wyżej przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa.