Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2021 r., II OZ 148/21

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2021 r., II OZ 148/21

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 listopada 2020 r. sygn. akt III SA/Lu 279/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 18 listopada 2020 r. sygn. akt III SA/Lu 279/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. M. (dalej również jako "skarżący") na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] marca 2020 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

3 W pierwszej kolejności Sąd przypomniał, że skarżący nie brał czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, ponieważ od dnia [...] grudnia 2019 r. przebywał w Zakładzie Psychiatrycznym w C. Natomiast miejscem zamieszkania skarżącego jest lokal mieszkalny w miejscowości B., gmina S., gdzie w dalszym ciągu znajdują się rzeczy osobiste i przedmioty codziennego użytku skarżącego. Skarżący nie zamieszkuje pod wskazanym adresem nie z własnej woli, lecz w wyniku działań byłej żony S. C., na której wniosek wszczęto postępowanie administracyjne o wymeldowanie z lokalu. Zarządzeniem z dnia 6 maja 2020 r. wezwano adwokata L. D., który jako pełnomocnik skarżącego podpisał skargę, do złożenia pełnomocnictwa. W odpowiedzi adwokat L. D. nadesłał kserokopię pełnomocnictwa. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2020 r., doręczonym w dniu [...] czerwca 2020 r. (k. 25 akt), wezwano adwokata L. D. do złożenia oryginału pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego lub wierzytelnego odpisu tego pełnomocnictwa, poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie adresu skarżącego. Pełnomocnik skarżącego nie odpowiedział na powyższe wezwanie. Postanowieniem z dnia 29 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił dopuszczenia adwokata L. D. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego w związku z niezłożeniem przez pełnomocnika poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym. Jednocześnie w dniu 29 lipca 2020 r. zarządzono doręczenie skarżącemu odpisu postanowienia z dnia 29 lipca 2020 r., poinformowanie skarżącego o przyczynie odmowy dopuszczenia adwokata L. D. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego, a także wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 28 akt). Przesyłka zawierająca odpis postanowienia, informację oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi została przesłana dla skarżącego na adres - ul. L. [...],[...] L., wskazany w postępowaniu administracyjnym przez wnioskującą o wymeldowanie S. C. Przesyłka była dwukrotnie awizowana i wobec nieodebrania jej z urzędu pocztowego została zwrócona do Sądu. Sąd ustalił, że w dniach [...] października 2020 r. oraz [...] listopada 2020 r. A. M. osobiście odebrał przesyłki sądowe skierowane do niego na wskazany wyżej adres.

4 Wydając zaskarżone zażaleniem postanowienie Sąd przypomniał, że mimo dwukrotnego wezwania, adwokat L. D. nie złożył pełnomocnictwa w wymaganej formie, gdyż nadesłał jedynie kserokopię pełnomocnictwa, niepoświadczoną za zgodność z oryginałem stosownie do art. 4 ust. 1b zdanie drugie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2019 r., poz. 1513 z późn. zm.). Wobec odmowy dopuszczenia adwokata L. D. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego, w świetle art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 49 § 1 p.p.s.a. zachodziły, zdaniem Sądu, podstawy do wezwania skarżącego do podpisania skargi. Wezwanie w tym przedmiocie zostało skierowane na adres ul. L. [...],[...] L. Skierowana do skarżącego przesyłka, obejmująca wezwanie do podpisania skargi, była po raz pierwszy awizowana w dniu [...] sierpnia 2020 r. Następnie w dniu [...] sierpnia 2020 r. dokonano powtórnego awizowania. Wobec niepodjęcia przesyłki z urzędu pocztowego, została ona zwrócona do nadawcy w dniu [...] sierpnia 2020 r. Mimo wezwania, które Sąd uznał za skutecznie doręczone, skarżący nie podpisał skargi. Tym samym brak formalny skargi nie został uzupełniony w ustawowym terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - zwanej dalej "p.p.s.a.").

5 Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, reprezentowany przez adw. L. D., wnosząc o jego uchylenie. Pełnomocnik podniósł zarzut obrazy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegającej na odrzuceniu skargi wobec nieuzupełnienia braków formalnych podczas gdy pismem z dnia [...] czerwca 2020 roku przesłał udzielone pełnomocnictwo do zastępstwa w postępowaniu prowadzonym w niniejszej sprawie przed WSA w Lublinie, wraz z dowodem opłaty skarbowej. Pełnomocnik wskazał, że nie dysponuje załącznikami do pisma z dnia [...] czerwca 2020 r. jednak broni stanowiska, że złożył prawidłowe pełnomocnictwo, które Sąd powinien potraktować jako "wtóropis oryginału udzielonego pełnomocnictwa". Niezależnie od powyższego pełnomocnik wskazał, że w aktach znajduje się pełnomocnictwo do zastępstwa w postępowaniu prowadzonym przez Wójta Gminy S., które obejmuje zastępstwo przed wszystkimi instancjami.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 W rozpoznawanej sprawie prawidłowo Sąd I instancji zastosował przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ustanawiający nakaz odrzucenia skargi w przypadku ustalenia, że w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.

9 W niniejszym postępowaniu zakwestionowano skuteczne dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

10 Odnosząc się do głównego zarzutu zażalenia należy przypomnieć, że w przypadku występowania w sprawie profesjonalnego pełnomocnika oczekuje się od niego znajomości obowiązujących przepisów zawodowych, szczególnie w kwestiach tak elementarnych jak uwierzytelnienie pełnomocnictwa. Nie można podzielić zarzutu pełnomocnika skarżącego o możliwości potraktowania złożonego pełnomocnictwa jako "wtóropisu", gdyż prawidłowe umocowanie pełnomocnika stanowi elementarny warunek zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego. Przesłanie jedynie kserokopii pełnomocnictwa nie stanowi potwierdzenia umocowania i jednocześnie skutecznego uzupełnienia braku formalnego, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. II OZ 575/18 (CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

11 Odnośnie do pełnomocnictwa w aktach administracyjnych sprawy, na marginesie należy wskazać, że w orzecznictwie sądowym, na gruncie art. 37 § 1 p.p.s.a. sformułowane jest stanowisko, które Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający zażalenie podziela, o braku obowiązku sądu poszukiwania potrzebnych informacji we własnym zakresie i uzupełniania akt sprawy o dokumenty, które ma obowiązek przedstawić strona skarżąca w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wszczynanym w następstwie aktywności tej strony, wyrażonej, w tym przypadku, formie skargi. Wobec tego ciężar czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie, nie może być przerzucany na przewodniczącego - na etapie kontroli warunków formalnych skargi, bądź na sąd - na etapie oceny czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi wobec niewykonania zarządzenia przewodniczącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. I GZ 374/15; z 19 kwietnia 2011 r. sygn. I FSK 1305/10). Zgodnie z powyższym stanowiskiem nieskuteczny jest zarzut pełnomocnika skarżącego, że Sąd nie wziął pod uwagę pełnomocnictwa znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy.

12 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.