Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2005 r., II OZ 1307/05

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2005 r., II OZ 1307/05

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA - Eugeniusz Mzyk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 5/05 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 5/05 w sprawie ze skargi L. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 października 2004r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę postanawia oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 5/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił L. M. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 5/05.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd przytoczył, że wnioskodawca nie wskazał i nie uprawdopodobnił żadnych okoliczności usprawiedliwiających przekroczenie terminu. Tym samym nie uzasadnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu Wojewódzkiego samo przebywanie na urlopie, czy nieobecność na rozprawie, po prawidłowym powiadomieniu o jej terminie, nie stanowi okoliczności faktycznej, która uzasadniałaby przywrócenie uchybionego terminu.

4 Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 28 września 2005 r., złożył L. M., w którym podniósł, że w dniu otrzymania wezwania na rozprawę miał wraz z rodziną wykupiony wyjazd na urlop do Chorwacji od dnia 2 do 10 września 2005 r. i w przypadku rezygnacji nie pojechałaby również cała rodzina (nie odzyskałby wpłaconych pieniędzy). Po powrocie z urlopu w dniu 12 września 2005r., czekał jeszcze kilka dni na korespondencję z Sądu i dopiero w dniu 20 września 2005 r. zgłosił się do sekretariatu w celu uzyskania informacji. Skarżący wywodził, że działał bez profesjonalnego pełnomocnika i nie wiedział o siedmiodniowym terminie zaś powiadomienie, że stawiennictwo na rozprawie jest nieobowiązkowe wprowadziło go w błąd, gdyż spodziewał się, że doręczona mu zostanie sentencja wyroku. Na tej podstawie skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie jest uzasadnione zaś zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uzasadnienie wyroku oddalającego skargę sporządza się na wniosek strony, zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku. W przypadku uchybienia temu terminowi, strona może złożyć wniosek o przywrócenie terminu. O ile uchybienie nastąpiło bez winy strony, sąd postanawia o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 powoływanej ustawy).

7 Z brzmienia art. 86 § 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie w przypadku wykazania przez stronę braku winy w jego uchybieniu. Oznacza to, że przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest jedynie w sytuacji powstania przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu przez stronę. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/03, publik.: Monitor Prawniczy 2002r., nr 23, s. 1059).

8 Tym samym przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Urlop spędzany poza granicami kraju czy nieznajomość przepisów prawnych, na które powołuje się skarżący w zażaleniu, nie stanowią o braku winy skarżącego co do braku zachowania terminu. Należy przy tym dodać, że termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 6 września 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 5/05 upływał w dniu 13 września 2005r., a więc w czasie, kiedy skarżący był już w kraju i bez większych trudności (przy zachowaniu zwykłej staranności) mógł dowiedzieć się o wydanym orzeczeniu oraz w ustawowym terminie złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W konsekwencji podzielić należy stanowisko Sądu Wojewódzkiego, że w warunkach sprawy trudno mówić o braku zawinienia w niedotrzymaniu terminu.

9 Z tych względów zażalenie nie mogło być uznane za uzasadnione, wobec czego na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.