Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2019 r., II OZ 1132/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2019 r., II OZ 1132/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Po 567/19 odrzucające skargę H.D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2018 r. [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Po 567/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę H.D. na decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.

3 W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, iż powodem odrzucenia skargi było wniesienie jej już po upływie ustawowego terminu o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

4 Powołując się na normę art. 44 k.p.a. Sąd wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została doręczona skutecznie skarżącemu [...] października 2018 r. z akt sprawy wynika, że skarżący nie podjął w terminie awizowanej przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, a w konsekwencji zaistniała fikcja doręczenia tej korespondencji w dniu [...] października 2019 r. W ocenie Sądu doręczenie nastąpiło z poszanowaniem przepisów prawa. Z akt sprawy wynika, że na kopercie z korespondencją w postaci zaskarżonej decyzji umieszczono adnotację zarówno o pierwszym ([...] września 2018 r.), jak i drugim ([...] października 2018 r.) awizie oraz ich datach. W przypadku pierwszego awiza wskazano także placówkę pocztową, w której korespondencja została złożona. Potwierdzenie odbioru zawiera informację o tym gdzie i kiedy przesyłka została pozostawiona (placówka pocztowa) oraz kiedy i gdzie zamieszczono zawiadomienie o jej pozostawieniu wraz z podpisem i datą jego złożenia przez doręczającego. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w doręczeniu decyzji.

5 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zarzucając temu orzeczeniu naruszenie:

6 1/ art. 42-44 k.p.a. poprzez przyjęcie, że w sprawie zaistniała fikcja doręczenia decyzji w dniu [...] października 2018 r. mimo, że zastosowanie instytucji doręczenia zastępczego wymaga kumulatywnego spełnienia przesłanek określonych w tych przepisach, w konsekwencji uznane, że skarżący nie obalił domniemania dokonania doręczenia zastępczego przesyłki kierowanej do niego;

7 2/ art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez niezasadne odrzucenie skargi z powodu błędnego uznania, iż wniesiona została po upływie terminu do jej wniesienia.

8 Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

11 Z treści art. 44 k.p.a. wynika, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i art. 43, w przypadku doręczenia przez operatora pocztowego, operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki o której mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach.

12 Z powyższego wynika zatem, iż żeby doręczenie w omawianym trybie mogło zostać uznane za skuteczne, konieczne jest m. in. prawidłowe zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w określonym terminie. W przypadku nieodebrania w terminie 7 dni przesyłki, operator zobowiązany jest ponownie pozostawić adresatowi zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w ustawowym terminie.

13 W sprawie niniejszej Sąd stwierdził, iż prawidłowo doręczono skarżącemu decyzję w trybie art. 44 k.p.a. w dniu [...] października 2018 r. Zdaniem Sądu z akt sprawy wynika, że pierwsze zawiadomienie o możliwości odebrania przesyłki pozostawiono w dniu [...] września 2018 r., zaś drugie w dniu [...] października 2018 r., co pozwalało uznać korespondencję za doręczoną w oparciu o art. 44 § 4 k.p.a.

14 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z koperty, na którą powołuje się Sąd pierwszej instancji, nie wynika w sposób niebudzący wątpliwości, czy i kiedy miało miejsce ponowne pozostawienie zawiadomienia o możliwości odebrania przesyłki. Na kopercie i na potwierdzeniu odbioru znajduje się informacja o pierwszej awizacji przesyłki w dniu [...] września 2018 r., co zostało potwierdzone pieczęcią operatora pocztowego i podpisem doręczyciela. Natomiast brak jest informacji o powtórnym pozostawieniu zawiadomienia. Na potwierdzeniu odbioru miejsce na wpisanie daty powtórnego pozostawienia zawiadomienia jest puste, a na kopercie widnieje jedynie zapis "A 2/10". Z takiego zapisu na kopercie trudno wywieść, iż chodzi tutaj o datę powtórnego pozostawienia zawiadomienia.

15 Poza tym adnotacja "A 2/10" nie została potwierdzona podpisem osoby ją sporządzającej, co dodatkowo wskazuje na wadliwość takiej informacji. Jest to niewystarczające dla prawidłowego wyprowadzenia skutków prawnych z takiego zapisu.

16 W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, zgodnie z którym skuteczność doręczania pism uzależniona została od bezwzględnego zachowania wymogów określonych w art. 44 k.p.a., a zasady i procedury odnoszące się do stosowania instytucji doręczenia zastępczego powinny być przestrzegane ściśle. Przy czym uchybienie któremukolwiek z elementów tej procedury doręczenia powoduje, że nie można skutecznie powołać się na domniemanie doręczenia. Musi bowiem istnieć pewność co do tego, że nastąpiło prawidłowe zawiadomienie adresata o pozostawieniu przesyłki w oddawczym urzędzie pocztowym przez określony czas. Adresat musi być zawiadomiony zarówno o pozostawieniu pisma, jak i miejscu gdzie może go odebrać i o terminie odbioru, a zwrotne potwierdzenie odbioru musi zawierać pełną informację o sposobie poinformowania adresata (por. wyrok NSA z 8 października 2019 r. II OSK 2783/17; wyrok NSA z 9 kwietnia 2014 r. I OSK 2339/12, LEX nr 1484829; postanowienie NSA z 24 października 2014 r. II FSK 2580/12, LEX nr 1591770; wyrok NSA z 29 stycznia 2014 r. II OSK 2287/13, LEX nr 1569038).

17 Mając na uwadze powyższe uznać należy, iż w sprawie nie został spełniony warunek uznania doręczenia decyzji za skuteczne w trybie art. 44 k.p.a. W konsekwencji stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż zaskarżona decyzja została doręczona w dniu [...] października 2018 r., a wywiedziona pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. skarga została wniesiona już po upływie ustawowego terminu, nie zasługiwało na podzielenie.

18 Dotąd powiedziane pozwalało Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na uchylenie zaskarżonego postanowienia. Dlatego, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.