Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2014 r., II OZ 113/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2014 r., II OZ 113/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.J. i T.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 420/13 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 420/13 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 420/13 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi S.J. i T.J. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] marca 2013 r., znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie S.J. i T.J. na postanowienie tego Sądu z dnia 5 września 2013 r., odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 22 lipca 2013 r., odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi S.J. i T.J. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] marca 2013r., znak [...] w przedmiocie wymeldowania.

3 Podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie, Sąd I instancji wskazał na normę art. art. 49 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178 oraz art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), stwierdzając, że w rozpoznawanej sprawie skarżący wnosząc zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 5 września 2013 r. nie dołączyli wymaganej liczby odpisów, bowiem zamiast wymaganych dwóch (dla organu i uczestnika) dołączyli jeden. Z tego względu zostali wezwani do nadesłania dodatkowego odpisu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 5 września 2013r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu 30 września 2013 r. z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych nie dokonania powyższej czynności, brak ten nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 8 października 2013 r. Sąd I instancji wskazał, iż jeden dzień po upływie skarżący przesłali żądany odpis zażalenia. Z powyższych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarżący nie usunęli w wyznaczonym terminie braków formalnych zażalenia, a w związku z tym na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł o jego odrzuceniu.

4 Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli S.J. i T.J. W uzasadnieniu zażalenia skarżący stwierdzili, że w dniu 8 października 2013 r. zostały przesłane 4 egzemplarze zażaleń do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zdaniem skarżących Sąd I instancji nie wziął pod uwagę ich ciężkiej sytuacji życiowej, oschle powołując się na wymogi formalne, co w ocenie skarżących wydaje się zbędne w logicznym rozumowaniu.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie jest bezzasadne.

7 Zgodnie z art. 194 § 3 w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a. do warunków formalnych, jakie winno spełniać zażalenie, zaliczono obowiązek dołączenia jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom. Braki pisma w tym zakresie stanowią tzw. braki formalne usuwalne w trybie art. 49 § 1 tej ustawy. Natomiast nie usunięcie ich, pomimo kierowanego wezwania, powoduje konieczność odrzucenia tego środka zaskarżenia (art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

8 W okolicznościach niniejszej sprawy z uwagi na brak załączenia do zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 września 2013 r. odpowiedniej liczby jego odpisów, skarżący na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 września 2013 r. zostali wezwani do ich nadesłania w liczbie jednego egzemplarza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to wraz z odpisem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 września 2013 r. zostało odebrane przez skarżącą osobiście w dniu 30 września 2013 r., jednakże zostało wykonane z uchybieniem zakreślonego terminu tj. w dniu 9 października 2013 r. Powyższe czyniło, zatem zasadnym wydanie zaskarżonego postanowienia przez Sąd I instancji. Argumentacja zażalenia, w którym skarżący podnoszą, iż w dniu 8 października 2013 r. wysłali brakujące egzemplarze zażaleń jest o tyle chybiona, bowiem w aktach sprawy znajduje się koperta z której wynika, iż przedmiotowa przesyłka została nadana w dniu 9 października 2013 r. (k- 112 akt sądowych).

9 W tym miejscu wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę (uchwała z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13) w której przyjął, że niedołączenie przez stronę wymaganej liczby odpisów skargi i jej załączników, zgodnie z art. 47 §1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Z przepisu art. 58 § 1 pkt 3 wynika wprost, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Odrzucenie skargi, podobnie jak skargi kasacyjnej lub zażalenia (jak w niniejszej sprawie) jest sankcją, która ma zastosowanie, jeżeli strona nie dopełniła obowiązku w terminie.

10 Ze wskazanych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.