Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r., II OZ 1105/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r., II OZ 1105/13

Sentencja

1 II OZ 1105 / 13 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [-A-] Spółki z .o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 września 2013 r. sygn. akt II SA/Bd 445/13 w zakresie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi "[-B-]" Spółki z o o. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie zamiany zagospodarowania terenu postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić Spółce z.o.o. [-A-] w B. z kasy Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy uiszczoną tytułem wpisu sądowego kwotę 100 (słownie: sto) złotych.

Uzasadnienie

2 II OZ 1105 / 13

UZASADNIENIE

3 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił skarżącej "[-B-]" Spółce z o.o. w B. sporządzenia uzasadnienia orzeczenia wydanego w dniu 10 lipca 2013r.

4 Jak wskazał Sąd pierwszej instancji na posiedzeniu w dniu 10 lipca 2013 r. Sąd odroczył termin rozprawy. Pismem z dnia 15 lipca 2013 r. skarżąca złożyła wniosek o "sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie jej jego odpisu wraz z uzasadnieniem", wskazując w uzasadnieniu swego wniosku, iż dotyczy on wydanego na rozprawie w dniu 10 lipca 2013 r. "orzeczenia". Tymczasem zdaniem Sądu, aby taki wniosek mógł odnieść skutek w sprawie musi zapaść wyrok, czyli musi być ogłoszony w przypadku rozprawy lub podpisany, gdy jest wydawany na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie w chwili złożenia wniosku wyrok nie został wydany. Na rozprawie zostało wydane jedynie postanowienie o odroczeniu terminu rozprawy. W związku z powyższym, z uwagi na przedwczesność wniosku Sąd pierwszej instancji orzekł jak na wstępie na podstawie art. 141 § 1, 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.).

5 Zażalenie na powyższe postanowienie złożył uczestnik postępowania [-A-] spółka z o.o. w B., zaskarżając go w całości i zarzucając mu nierozpoznanie żądania strony ocenionego przez Sąd na podstawie tytułu pisma, a nie treści pisma oraz naruszenie przepisów postępowania art. 141 § 1 i 2 P.p.s.a. polegających na błędnym uznaniu, że przepis ten określa początkową datę rozpoczynającą bieg terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W związku z powyższym, uczestnik postępowania wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie na rozprawie w dniu 10 lipca 2013 r. wydane zostało postanowienie oddalające wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie jako uczestnika postępowania Stowarzyszenia "[...]". Postanowienie to zgodnie z dyspozycją art. 163 § 1 P.p.s.a. zostało uzasadnione i doręczone stronom. Poza sporem pozostaje fakt, iż na rozprawie w dniu 10 lipca 2013 r. Sąd pierwszej instancji wyroku nie wydał. Rozpatrując w tej sytuacji wniosek strony skarżącej z dnia 15 lipca 2013 r. o sporządzenie "uzasadnienia wyroku" trafnie wskazano w skarżonym postanowieniu na wymagania zawarte w art. 141 P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 141 § 1 i 2 P.p.s.a. uzasadnienie wyroku sporządza sąd z urzędu oraz na wniosek strony zgłoszony w stosownym terminie. Złożenie takiego wniosku przez podmiot uprawniony w sprawie, w której sąd oddalił skargę jest warunkiem formalnym wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę, która ten wniosek złożyła (art. 177 § 1 in fine P.p.s.a.). Z tych też przyczyn zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 tej ustawy na odmowę sporządzenia uzasadnienia wyroku przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

8 Z konstrukcji powyższych przepisów, jak również ich istoty wynika zatem, że prawo kwestionowania odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku w drodze zażalenia przysługuje wyłącznie stronie, która taki wniosek składała i która w ten sposób realizuje swoje uprawnienie procesowe. Oznacza to, iż prawo do poznania motywów, jakimi kierował się sąd oddalając skargę i ewentualnie poddania ich kontroli kasacyjnej, każda ze stron postępowania w tym uczestnicy postępowania realizują indywidualnie poprzez złożenie własnego wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku. Złożenie takiego wniosku przez którąkolwiek stronę powoduje, iż tylko jej zostanie doręczony odpis wyroku z uzasadnieniem (art. 142 § 2 P.p.s.a.). Pozostałe strony, które takiego wniosku nie złożyły, nie otrzymują go, ewentualnie nie jest im doręczane postanowienie o odmowie sporządzenia takiego uzasadnienia.

9 W okolicznościach niniejszej sprawy, o ile Sąd pierwszej instancji błędnie doręczył wszystkim stronom postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku, a w konsekwencji pouczył ich o możliwości złożenia na nie zażalenia, o tyle nie można uznać, iż z tego faktu wynikają dla pozostałych stron, poza wnioskodawcą, uprawnienia do jego zaskarżenia. Prawo wniesienia środka zaskarżenia musi mieć, bowiem swoją podstawę w przepisach prawa, a nie działaniach Sądu. Z tych też przyczyn złożone przez uczestnika postępowania zażalenie na odmowę sporządzenia uzasadnienia wyroku na wniosek strony skarżącej należało uznać za niedopuszczalne.

10 Niezależnie od powyższego, podkreślić należało fakt, iż jak wynika z akt sprawy, niniejsza sprawa nie została jeszcze rozpoznana przez Sąd pierwszej instancji. Kwestia, zatem złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku pozostaje ciągle otwarta również dla strony składającej niniejsze zażalenie.

11 Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 230 § 2 tej ustawy.