Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2006 r., II OW 93/05

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2006 r., II OW 93/05

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, Sędziowie NSA Zdzisław Kostka, Małgorzata Stahl (spr.), Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Tomaszowskiego o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Tomaszowskim a Kierownikiem Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Tomaszowie Mazowieckim w przedmiocie rozpatrzenia zgłoszenia właściciela o dokonaniu zalesienia gruntów rolnych postanawia wskazać Starostę Tomaszowskiego jako właściwego do rozpatrzenia zgłoszenia właściciela o dokonaniu zalesienia gruntów rolnych.

Uzasadnienie

2 Starosta Tomaszowski wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Kierownikiem Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawie rozpatrzenia zgłoszenia właściciela gruntów z dnia 30 października 2003 r. o dokonaniu zalesienia gruntów rolnych.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 15 listopada 2005 r. stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

4 We wniosku Starosta Tomaszowski wyjaśnił, że decyzją z dnia 22 września 2003 r. wydaną na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz.U. Nr 73,poz.764 ze zm.)Starosta zezwolił właścicielowi gruntu na przeznaczenie gruntów rolnych do zalesienia. Następnie decyzją z dnia 14 czerwca 2004 r. stwierdził prowadzenie uprawy leśnej i brak uprawnień właściciela do uzyskania ekwiwalentu za wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolniczej z uwagi na otrzymywanie renty( w myśl art.7 ust.6 pow. ustawy właściciel miał otrzymywać ekwiwalent do czasu nabycia prawa do emerytury lub renty, nie dłużej niż przez okres 20 lat).

5 Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie uchyliło wskazaną decyzję i umorzył postępowanie I instancji. Powodem uchylenia było wydanie decyzji bez podstawy prawnej, bo w dacie jej wydania straciła już moc, z dniem 15 stycznia 2004 r., ustawa z 8 czerwca 2001 r. na mocy art. 15 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej(Dz.U. Nr 229,poz.2273 ze zm.).Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznając skargę właściciela gruntu wyrokiem z dnia 22 czerwca 2005 r. uchylił zaskarżona decyzję organu odwoławczego i poprzedzającą ją decyzję Starosty. Sąd stwierdził, że w dacie wydawania decyzji II instancji obowiązywało już rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesienie gruntów rolnych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich(Dz.U. Nr 187,poz. 1929), wydane na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. Rozporządzenie to przewiduje kilka rodzajów pomocy .W tej sytuacji organ odwoławczy winien uchylić decyzję wydaną bez podstawy prawnej i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania co otworzyłoby drogę do orzekania na podstawie nowych przepisów.

6 Analizując przepisy nowej ustawy Starosta ustalił , że właściwy do przyjęcia zgłoszenia i udzielania pomocy finansowej jest kierownik Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i postanowieniem z dnia 23 września 2005 r. jemu przekazał sprawę według właściwości.

7 Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Tomaszowie Mazowieckim postanowieniem 1/05 z dnia 13 października 2005 r. stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Staroście Tomaszowskiemu. Wyjaśnił, że jego właściwość dotyczy spraw wszczętych i prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. oraz rozporządzenia RM z 11 sierpnia 2004 r. Brak zatem podstaw do wydawania przez niego decyzji w sprawach w których zalesienie nastąpiło w oparciu o ustawę o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia z 2001 r. Podstawą taką nie jest przepis art.5 ustawy z 28 listopada 2003 r., bo zgodnie z jej art.1 określa ona zadania i właściwość organów w zakresie wspierania rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej określonych przepisami Unii Europejskiej oraz postanowieniami Traktatu akcesyjnego z 16 kwietnia 2003 r. Płatności realizowane na podstawie ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. finansowane były i są z innych Funduszy i w związku z tym nie ma do nich zastosowania ustawa z 28 listopada 2003 r. Ponadto płatności z Sekcji Gwarancji mogą być realizowane na podstawie planu rozwoju obszarów wiejskich zatwierdzonego przez Radę Ministrów i przyjętego przez Komisję. Dopiero wtedy Rada Ministrów mogła określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy na działania objęte planem, w tym na zalesienie oraz przestrzenny zasięg wdrażania tych działań, mając na względzie ustalenia dokonane z Komisją Europejską. Zgodnie z § 6 pow. rozporządzenia Kierownik Biura jest właściwy do przyznania pomocy wyłącznie w sprawach wszczętych w trybie i na zasadach w nim określonych. Podstawą właściwości Kierownika nie może być uchylenie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r.

8 Podobne stanowisko zajął Kierownik Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w odpowiedzi na wniosek Starosty Tomaszowskiego w sprawie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

10 W sprawie bezsporne jest że w dacie wydawania , w oparciu o zawiadomienie Kazimierza Świątka o wykonaniu zalesiania, przez Starostę Tomaszowskiego uchylonej później decyzji z dnia 14 czerwca 2004 r.nie obowiązywała już ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesiania gruntów rolnych (Dz.U. Nr 73,poz.764 ze zm.).Została ona uchylona przepisem art.15 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej(Dz.U. Nr 229,poz.2273 ze zm.),który wszedł w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia tej ustawy.Przepisy przejściowe zawarte w tej ustawie nie mogą być uznane za wyczerpujące, nie odnoszą się bowiem do wszystkich sytuacji które były regulowane przepisami ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. Przepis art.14 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. stanowi, że do miesięcznego ekwiwalentu za wyłączenie gruntów z upraw rolnych i prowadzenie uprawy leśnej przyznanego przed dniem wejścia w życie tej ustawy na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 15, stosuje się zasady dotychczasowe.Także, zgodnie z ust.3 tego artykułu,do spraw w zakresie wyrażania zgody na przeznaczenie gruntu rolnego do zalesienia objętych przepisami ustawy z 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Sprawa , której rozstrzygnięcia domaga się właściciel gruntów mieści się "pomiędzy " tymi dwiema uregulowanymi sytuacjami. Właściciel otrzymał już wcześniej zgodę, decyzją Starosty Tomaszowskiego z dnia 22 września 2003 r., na zalesienie gruntu , dokonał zalesienia i zgłosił je w celu otrzymania ekwiwalentu o jakim była mowa na gruncie ustawy z 2001 r.Z powołanych przepisów przejściowych wynika , że do spraw , wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną,w zakresie wyrażenia zgody na przeznaczenie gruntu do zalesienia stosuje się "stare "przepisy.Ta kwestia została już rozstrzygnięta, do rozstrzygnięcia pozostaje sprawa ewentualnego miesięcznego ekwiwalentu za wyłączenie gruntu z produkcji rolnej, przewidywanego przepisami "starej" ustawy. Skoro do ekwiwalentu za wyłączenie gruntów z upraw rolnych i prowadzenie uprawy leśnej, już przyznanego przed dniem wejścia w życie ustawy z 2003 r., stosuje się przepisy ustawy z 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia to przepisy tej ustawy mają także zastosowanie do sytuacji w której ekwiwalentu jeszcze nie przyznano a zgłoszono wykonanie zalesienia i wystąpiono o ten ekwiwalent. Ponieważ na gruncie przepisów tej ustawy organem właściwym do załatwiania spraw tego rodzaju był starosta to – do czasu ewentualnej zmiany regulacji prawnej - tę konkretną sprawę powinien załatwić Starosta Tomaszowski.

11 Potwierdzają tę tezę szczególne okoliczności, podniesione także przez Kierownika Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, związane z zasadami i trybem przyznawania pomocy z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej , wynikające z ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. Z art. 14a tej ustawy wynika, że w r. 2004 rozporządzenie wykonawcze do niej, na podstawie art.3 ust.2 pkt 1,Rada Ministrów może wydać dopiero po przyjęciu projektu planu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję Europejską a wcześniej musi zatwierdzić ten projekt planu. Ustawa z 2003 r. określa zadania oraz właściwość jednostek organizacyjnych i organów w zakresie wspierania rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji. Pomoc finansowa , jaka przewidywała ustawa z 2001 r., udzielana była z innych środków i na innych zasadach.

12 W tej sytuacji należało, na podstawie art.15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm,.) wskazać jako organ właściwy do rozpoznania sprawy Starostę Tomaszowskiego.