Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2010 r., II OSK 94/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2010 r., II OSK 94/09

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku adwokata R. S. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 94/09 o oddaleniu skargi kasacyjnej Burmistrza Czchowa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 października 2008 r., sygn. akt II SAB/Kr 47/08 w sprawie ze skargi Z. M. na bezczynność Burmistrza Czchowa postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 94/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Burmistrza Czchowa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 października 2008 r., sygn. akt II SAB/Kr 47/08 w sprawie ze skargi Z. M. na bezczynność Burmistrza Czchowa.

3 W dniu 10 marca 2010 r. adwokat R. S. złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Pismo adwokata R. S. w istocie jest ponowieniem wniosku zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Wobec tego wniosek ten potraktować należało jako wniosek o uzupełnienie wyroku.

6 Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie.

7 Strona może domagać się uzupełnienia wyroku, w szczególności jeżeli sąd nie zamieścił w nim dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekał o kosztach, mimo że istnieje podstawa do zasądzenia kosztów, a strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania.

8 Z przepisów powyższej ustawy nie wynika, aby przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu należało do takich elementów orzeczenia, które Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest zamieszczać z urzędu. Należy bowiem zauważyć, że przepisy art. 209 i 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami, natomiast orzekanie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) należy do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. Uprawnienie Naczelnego Sądu do orzekania w omawianym przedmiocie związane jest jedynie z kontrolą instancyjną tego rodzaju orzeczeń wydanych przez Sąd pierwszej instancji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt GSK 1412/04).

9 W związku z tym, że przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu powinno nastąpić w odrębnym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu należało uznać za nieuzasadniony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. akt I OZ 344/08 oraz I OZ 345/08).

10 Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną pełnomocnik powinien złożyć zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z oświadczeniem, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

11 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu wniosku.