Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2014 r., II OSK 727/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2014 r., II OSK 727/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. M. reprezentowanego przez kuratora J. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Op 567/13 odrzucającego skargę M. M. reprezentowanego przez kuratora J. M. na decyzję Wojewody O. z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia czynności materialno-technicznej wymeldowania postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Op 567/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę M. M. reprezentowanego przez kuratora J. M. na decyzję Wojewody O. z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia czynności materialno-technicznej wymeldowania.

3 W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w/w decyzja Wojewody O. z dnia [...] czerwca 2013 r. została doręczona do rąk J. M., kuratora M. M., dnia 28 czerwca 2013 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki pocztowej.

4 J. M., imieniem M. M., w dniu 16 lipca 2013 r. wniosła o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek ten został zarejestrowany w urządzeniach biurowych Sądu pod sygn. akt II SO/Op 13/13.

5 Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 sierpnia 2013 r., orzeczono o ustanowieniu dla M. M. adwokata oraz o zwolnieniu z kosztów sądowych.

6 Pismem z dnia 4 września 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w O. poinformowała, że w sprawie II SO/Op 13/13 został wyznaczony adwokat R. L.

7 W dniu 21 listopada 2013 r. adwokat R. L. w imieniu M. M., za pośrednictwem organu, wniósł skargę na opisaną na wstępie decyzję Wojewody O. W skardze nie został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z przepisem art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

9 Zaskarżona decyzja Wojewody O. została doręczona do rąk osoby uprawnionej, J. M., kuratora M. M., w dniu 28 czerwca 2013 r. Ustalony w art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony kalendarzowo, upłynął więc w dniu 29 lipca 2013 r. (poniedziałek). Jeżeli bowiem ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, jak w niniejszej sprawie na niedzielę 28 lipca 2013 r., za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym lub dniach wolnych od pracy, a więc 29 lipca 2013 r.

10 Skarga została natomiast wniesiona w dniu 21 listopada 2013 r., a zatem uchybiony został termin warunkujący skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna – art. 85 p.p.s.a.

11 Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę.

12 Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył M. M. reprezentowany przez kuratora J. M., zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając naruszenie:

13 - art. 53 ust. 1 p.p.s.a., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że stronie upłynął termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, podczas gdy ze względu na wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, dla tego ostatniego nie zaczął on w ogóle swojego biegu;

14 - art. 85 p.p.s.a. w zw. z art. 86 ust. 1 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i w okolicznościach, kiedy strona nie miała obiektywnej możliwości wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu (w ciągu przepisanych 7 dni), uznanie czynności za bezskuteczną.

15 Mając powyższe na uwadze, skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Opolu oraz przyznanie na rzecz adwokata R. L. kosztów pomocy prawnej świadczonej stronie z urzędu, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części.

16 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

17 Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

18 Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób wyraźny i nie budzący wątpliwości określa zatem zarówno początek biegu terminu do wniesienia skargi, jak i konsekwencje złożenia skargi po jego upływie.

19 W niniejszej sprawie decyzja organu II instancji została doręczona J. M., kuratorowi M. M., w dniu 28 czerwca 2013 r. Ustawowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 29 lipca 2013 r. (poniedziałek). Skarga została natomiast wniesiona w dniu 19 listopada 2013 r., a więc po terminie. Prawidłowo zatem Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

20 Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej, wystąpienie przez skarżącego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, złożonym w terminie przewidzianym do wniesienia skargi, pozostaje bez wpływu na bieg tego terminu. W szczególności brak jest podstaw do twierdzenia, że w sytuacji ustanowienia pełnomocnika z urzędu termin do zaskarżenia decyzji w stosunku do pełnomocnika nie rozpoczął biegu. Taka interpretacja przeczyłaby jednoznacznej treści art. 53 § 1 p.p.s.a. nakazującemu liczenie terminu do wniesienia skargi od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia. W przepisach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma natomiast instytucji procesowej, która by zawieszała termin do wniesienia skargi do czasu ustanowienia stronie pełnomocnika z urzędu. Stanowisko, zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy i ewentualne wyznaczenie pełnomocnika z urzędu nie wstrzymuje biegu terminu do wniesienia skargi jest ugruntowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. postanowienia NSA: z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 435/13, z dnia 12 października 2012 r., sygn. akt II OZ 884/12, z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt I FZ 59/07, z dnia 19 października 2007 r., sygn. akt II OZ 1036/07, z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II FZ 295/09; z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. akt II GZ 213/09, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżenie decyzji po upływie trzydziestodniowego terminu jest więc możliwe wyłącznie w przypadku, gdy przywrócono termin do dokonania tej czynności procesowej. Ustanowienie pełnomocnika z urzędu po upływie terminu do wniesienia skargi, powoduje, że wraz ze skargą konieczne jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. W niniejszej sprawie wniosek taki nie został jednak złożony.

21 Mając powyższe na względzie, uznając podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty za niezasadne, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

22 NSA nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, gdyż wynagrodzenie to przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a.