Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2005 r., II OSK 72/05

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2005 r., II OSK 72/05

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie dnia 21 czerwca 2004 r. sygn. akt III SA/Lu 18/04 w sprawie ze skargi J. H. na Zarządzenie Burmistrza Miasta W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie regulaminu organizacyjnego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnego w Lublinie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J. H. na Zarządzenie Burmistrza [...] z [...]. z powodu nieopłacenia wpisu sądowego w terminie. Sąd ustalił, że termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 7 czerwca 2004 r. a wpis został uiszczony w dniu 8 czerwca 2004 r.

3 Na postanowienie to została wniesiona skarga kasacyjna. Zakwestionowano w niej datę uiszczenia wpisu od skargi, powołując się na fakt, iż wpis ten został uiszczony w dniu 2 czerwca 2004 r. Na potwierdzenie tego faktu skarżący złożył dowód znajdujący się na k. 54 akt sądowych.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 W świetle załączonego dowodu (k. 54) ustalenie, iż skarżący uiścił wpis od skargi w dniu 8 czerwca w nie w dniu 2 czerwca 2004 r. budzi wątpliwości. W aktach sprawy znajdują się bowiem dwa sprzeczne dowody (k. 34 i k. 54), z których jeden stwierdza uiszczenie wpisu w dniu 2 czerwca 2004 r., drugi zaś w dniu 8 czerwca 2004 r. Przed rozstrzygnięciem który z tych dowodów rzeczywiście stwierdza datę wniesienia opłaty sądowej wydawanie zaskarżonego postanowienia było przedwczesne. Dlatego na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.