Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2006 r., II OSK 609/06

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2006 r., II OSK 609/06

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2006r. sygn. akt II SA/Gd 854/05 w zakresie odrzucenia skargi G. P. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005r.Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2006r., sygn. akt II SA/Gd 854/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę G. P. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005r., Nr [...].

3 W uzasadnieniu Sąd podał, że zarządzeniem z dnia 17 października 2005r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 października 2005r., ale skarżący nie uiścił wpisu.

4 W związku z powyższym Sąd odrzucił skargę jako nieopłaconą, na zasadzie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

5 Od powyższego postanowienia G. P., reprezentowany przez radcę prawnego, złożył od powyższego postanowienia skargę kasacyjną. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6 w zw. z art. 243 i n. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegające na braku pouczenia skarżącego o możliwości wystąpienia o udzielenie prawa pomocy przy wezwaniu o uiszczenie wpisu od skargi na decyzję administracyjną, co w efekcie uniemożliwiło skarżącemu skuteczne wniesienie skargi i pozbawiło go możliwości obrony swoich praw i poddania sprawy merytorycznemu rozstrzygnięciu.

6 Zarzucił także naruszenie prawa materialnego, tj. art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na uniemożliwieniu skarżącemu poddania jego sprawy pod rozstrzygnięcie niezawisłemu sądowi, przez brak pouczenia o przysługującym skarżącemu prawie ubiegania się o przyznanie prawa pomocy.

7 W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego z uwagi na swoją ówczesną trudną sytuację majątkową, nie był w stanie zebrać wtedy tej sumy i zmuszony był pozostawić wezwanie bez realizacji.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

10 Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

11 Bezsporne jest, iż powyższa regulacja miała zastosowanie w przedmiotowej sprawie. W skardze kasacyjnej zarzuca się jednak niepoinformowanie skarżącego o możliwości ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, co w jego ocenie stanowi naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Należy stwierdzić, iż zarzuty te są o tyle nieusprawiedliwione, że strona skarżąca nie wykazała żadnej inicjatywy, która mogłaby prowadzić do zmaterializowania się obowiązku o takim pouczeniu. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia opłaty strona mogła bowiem poinformować Sąd, iż nie jest w stanie tego wpisu uiścić. Wówczas Sąd I instancji pouczyłby o możliwości ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, bądź też – co stanowi praktykę – potraktowałby taką informację jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. W takiej sytuacji – stosownie do wymogu § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. Nr 227, poz. 2245) – strona otrzymałaby formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia. Brak jakiejkolwiek aktywności skarżącego w tej mierze uniemożliwił Sądowi realizację określonej w art. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasady informowania. Nie znajduje zatem potwierdzenia zarzut kasacji, iż przepis ten został naruszony, jak również nie można przyjąć, iż w przedmiotowej sprawie doszło do ograniczenia prawa do sądu, zagwarantowanego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

12 Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.