Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2007 r., II OSK 533/07

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2007 r., II OSK 533/07

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA – Włodzimierz Ryms (spr) po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2007 r., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. i C. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2007 r., sygn. akt VII SAB/Wa 63/06 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. i C. P. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nadzoru nad działalnością wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. i C. P. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że skarga na bezczynność przysługuje tylko w sprawach, w których wydawane są decyzję i postanowienia oraz w sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ponadto skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzję, postanowienie oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazali konkretnego postępowania administracyjnego czy skargowego, którego bezczynność miałaby dotyczyć. Dlatego też wniesienie skargi w tej sprawie do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.

3 W skardze kasacyjnej od tego postanowienia skarżący podnieśli, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, mimo obowiązku ustawowego, nie podjął żadnych czynności w sprawie zaniedbania ze strony podległych mu organów nadzoru budowlanego wydania decyzji nakazującej przywrócenie w budynku przy ul. [...] w P. stanu poprzedniego w celu zapobieżenia katastrofie budowlanej. Stosownie do treści przepisu art. 88a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego

4 sprawuje nadzór na działalnością wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego oraz kontroluje działanie tego nadzoru. Skarżący podnieśli, że mimo ich wielokrotnych pism i interwencji wojewódzkie i powiatowe organy nadzoru budowlanego nie podejmowały żadnych czynności w sprawie załamania się stropu ich mieszkania. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosowanego aktu lub nie podjął czynności.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

7 Z akt sprawy wynika, że skarżący występowali z licznymi skargami do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na działania Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego niejednokrotnie informował skarżących, że w zakresie zarzutów względem PINB w [...] właściwy jest Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, natomiast zarzuty wobec Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie znalazły potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. W sierpniu 2006 r. skarżący wystąpili ze skargą na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie braku zdecydowanych działań zmierzających do przywrócenia naruszonego prawa ("bezsporny fakt samowoli budowlanej"), podnosząc że mimo licznych skarg i żądań organ nie podjął należytych czynności, a także zarzucili brak efektywnego nadzoru.

8 Jak wynika z treści skargi oraz wyjaśnień organu nadzoru w istocie skarga na bezczynność organu dotyczy niezgodnego z żądaniem skarżących załatwienia skargi przewidzianej w art. 227 K.p.a. (Dział VIII K.p.a.). Skarga ta jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Dlatego skargi takie są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII K.p.a., a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII K.p.a.) nie została wymieniona w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 tego Prawa. Sąd może, stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozpoznawać skargi na bezczynność organu administracji tylko w przypadkach określonych w tym przepisie w punktach 1-4.

9 Słusznie zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie braku zdecydowanych działań zmierzających do przywrócenia naruszonego prawa jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

10 Jednocześnie należy zauważyć, że skarżący mogą wystąpić do właściwego organu z wnioskiem o wznowienie postępowania bądź o stwierdzenie nieważności aktu administracyjnego, wskazując konkretnie o jaki akt chodzi.

11 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.