Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2011 r., II OSK 299/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2011 r., II OSK 299/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B. J. – P. o uzupełnienie w zakresie kosztów postępowania sądowego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2011 r. oddalającego skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Gd 403/09, w sprawie ze skargi B. J.-P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary za usunięcie drzew postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.

Uzasadnienie

2 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 lutego 2011 r. oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 403/09, w sprawie ze skargi B. J.-P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary za usunięcie drzew.

3 Pismem z dnia 30 marca 2011 r. B. J.-P. wniosła o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2011 r. w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku B. J.-P. wskazała, że zgodnie z art. 204 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z art. 193 p.p.s.a. należy jej się zwrot kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego określa natomiast art. 205 § 2 p.p.s.a. zaliczając do nich ich wynagrodzenie z tym zastrzeżeniem, że nie może być ono wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności, tryb przyznawania i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne (art. 205 § 3 p.p.s.a.).

6 W przypadku radców prawnych przepisami odrębnymi w rozumieniu art. 205 § 3 p.p.s.a. są przepisy zawarte w § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, z późn. zm.). Określono w nim stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a – d określono w wyczerpujący sposób wysokość tych stawek za konkretne czynności procesowe w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. W postępowaniu toczącym się w związku ze skargą kasacyjną czynnościami tymi są: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. a), sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. c).

7 W niniejszej sprawie radca prawny reprezentujący skarżącą nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, nadsyłając jedynie odpowiedź na skargę kasacyjną. Wobec powyższego brak jest podstaw do przyjęcia, że pełnomocnik ten poniósł w związku z tą czynnością niezbędne koszty postępowania kasacyjnego w rozumieniu art. 205 § 2 p.p.s.a., uprawniające do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny ich zwrotu na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. Sąd nie miał zatem podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (por. postanowienia NSA z dnia 19 listopada 2010 r., I OSK 313/10, z dnia 26 października 2010 r., I OSK 320/10, z dnia 7 października 2010 r., I OSK 1000/10, z dnia 17 września 2010 r., II OSK 854/09 i z dnia 31 sierpnia 2010 r., II OSK 802/09).

8 Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 w związku z art. 204 pkt 2, art. 205 § 2 i 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.