Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2015 r., II OSK 2595/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2015 r., II OSK 2595/15

Sentencja

1 Dnia 3 listopada 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. K. i I. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Po 260/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi H. K. i I. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie warunków zabudowy postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 21 maja 2015 r., sygnatura akt II SA/Po 260/15, odrzucił skargę H. K. i I. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] lutego 2015 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Burmistrza W. z [...] października 2014 r. odmawiające wznowienia postępowania w sprawie ustalenia, na wniosek J.R., warunków zabudowy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie, w terminie 7 dni, jej braków formalnych poprzez nienadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, do uzupełnienia którego skarżący zostali wezwani w dniu 21 kwietnia 2015 r.

3 W skardze kasacyjnej, zaskarżając postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości, skarżący powołali podstawę kasacyjną wskazaną w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., zarzucając naruszenie art. 47 § 1 p.p.s.a. oraz art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na błędnym wskazaniu stron oraz uczestników postępowania przed sądem administracyjnym, co doprowadziło do niewłaściwego określenia liczby odpisów skargi, którą skarżący byli zobowiązani złożyć.

4 Uzasadniając skargę kasacyjną, skarżący odwołali się do orzecznictwa sądów administracyjnych, w szczególności do wyroku NSA z 5 października 2007 r., sygnatura akt I OSK 1390/06, z którego wynika, że zakończenie czynności wstępnych decyzją o odmowie wznowienia postępowania (obecnie postanowieniem o odmowie wznowienia postępowania) dotyczy jedynie interesu prawnego wnoszącego podanie o wznowienie i tylko on ma prawo udziału w postępowaniu zakończonym taką decyzją (postanowieniem). Na tej podstawie twierdzili, że J. R. – osoba, na wniosek której wydano decyzję o warunkach zabudowy, która zakończyła postępowanie, o wznowienie którego skarżący wystąpili – nie jest stroną postępowania przed sądem administracyjnym w rozumieniu art. 33 p.p.s.a. W związku z tym nie powinien mu być doręczany odpis skargi, zaś wezwanie do nadesłanie dodatkowego odpisu skargi było bezprzedmiotowe.

5 W oparciu o tak przytoczone podstawy kasacyjne skarżący wnieśli o uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji w całości i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

6 Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

7 Skarga kasacyjna jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że organy administracji obu instancji, w postępowaniu w sprawie wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza W. z [...] października 2007 r., zapewniły udział J. R., na rzecz którego ta decyzja została wydana. W szczególności doręczono mu postanowienia organów obu instancji, zaś organ odwoławczy zawiadomił go o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (pismo SKO z 3 listopada 2014 r.), co spowodowało, że J. R. przedstawił w piśmie z 12 listopada 2014 r. swoje stanowisko, dotyczące jednej z podstaw odmowy wznowienia postępowania, mianowicie złożenia podania o wznowienie z uchybieniem terminu.

8 W tych okolicznościach nie sposób zarzucić Sądowi pierwszej instancji, że z naruszeniem art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uznał, iż J. R. jest uczestnikiem postępowania przed sądem administracyjnym. Zgodnie z tym przepisem osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. J. R. brał udział w postępowaniu administracyjnym, zaś wynik postępowania sądowego dotyczy jego interesu prawnego, gdyż przedmiotem tego postępowania miała być zgodność z prawem postanowienia, dotyczącego wszczęcia postępowania, które mogło doprowadzić do zakwestionowania decyzji, której był on bezpośrednim adresatem.

9 Z powyższego wynika, że okoliczności rozpoznawanej sprawy nie są takie same, jak okoliczności sprawy, w której NSA wydał wyrok z 5 października 2007 r., na który skarżący powołali się w skardze kasacyjnej. Przede wszystkim wyrok ten nie dotyczył określenia tego, kto jest uczestnikiem postępowania przed sądem administracyjnym, a nadto nie wynika z niego, aby organy administracji zapewniły udział w postępowaniu, w którym wydano decyzję o odmowie wznowienia postępowania (odpowiadającej obecnemu postanowieniu o odmowie wznowienia postępowania) innemu podmiotowi, niż osoba wnosząca o wznowienie, w szczególności bezpośredniemu adresatowi decyzji, która zakończyła, mające podlegać wznowieniu postępowanie.

10 W tej sytuacji wezwanie skarżących do złożenia odpisu skargi nie było bezprzedmiotowe. W konsekwencji skoro skarżący tego wezwania nie wykonali, odrzucenie ich skargi było usprawiedliwione treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

11 Podkreślić należy, że nałożony na skarżących obowiązek złożenia jednego odpisu skargi nie był nadmiernie uciążliwy i był przy tym usprawiedliwiony koniecznością zapewnienia rzeczywistego udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym podmiotowi, którego interesu prawnego to postępowanie dotyczyło – podmiotowi, który brał także udział w postępowaniu administracyjnym.

12 Mając to na uwadze NSA uznał, że skarga kasacyjna jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw i z tego powodu, na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 p.p.s.a., oddalił ją.