Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2015 r., II OSK 2406/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2015 r., II OSK 2406/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej J. M. W., M. W. i A. B. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Bk 1158/13 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić zawieszenia postępowania

Uzasadnienie

2 W dniu 22 lipca 2014 r. J. M. W., M. W. i A. B. K. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Bk 1158/13 uchylającego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy ustalenia warunków zabudowy i stwierdzającego, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku.

3 Następnie pismem złożonym w dniu 27 lipca 2015 r. skarżący kasacyjnie, na podstawie art. 125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)- dalej p.p.s.a. oraz art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst jedn. z dnia 24 kwietnia 2012 r. (Dz. U. 2012, poz. 647 ze zm.)- dalej u.p.z.p., wnieśli o zawieszenie przedmiotowego postępowania. W uzasadnieniu tego pisma podniesiono, że za zawieszeniem postępowania wywołanego wniesioną skargą kasacyjną przemawia fakt przystąpienia przez Radę Miasta B. w dniu 25 maja 2015 r. do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który swoim zakresem obejmuje działkę o nr geodezyjnym [...], obręb [...], położoną przy ul. M. w B. Zdaniem wnioskodawców uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla w/w terenu będzie miało wpływ na losy sprawy administracyjnej dotyczącej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej m.in. na budowie budynku handlowo- usługowego (usługi pogrzebowe i spopielanie) na działce o nr w/w nieruchomości.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

6 W przedmiotowej sprawie wymaga podkreślenia, że powołane przez skarżących kasacyjnie przepisy, które miałyby być podstawą do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego( art. 62 u.p.z.p. oraz art. 125 § 1 p.p.s.a.), nie mogą znaleźć zastosowania w sprawie.

7 W orzecznictwie wskazuje się, że całość unormowania zawartego w art. 62 u.p.z.p., w powiązaniu z art. 65 ust. 1 pkt 2 i art. 4 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi podstawę do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, w sytuacji podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (zob. wyr. NSA z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1354/10). Jednakże postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy, które podlega zawieszeniu na mocy art. 62 u.p.z.p., dotyczy etapu postępowania administracyjnego przed organem administracji publicznej, o czym stanowi wprost w/w przepis. Przepis ten nie może być więc podstawą do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.

8 Nie można również uznać, że zawieszenie postępowania wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej, w sytuacji przystąpienia przez Radę Miasta B. do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla obejmującego teren planowanej inwestycji, może nastąpić na podstawie art. 125 § 1 p.p.s.a.

9 Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania (kwestia prejudycjalna). Przyjęte rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2015, str. 541). W postanowieniu z dnia 11 sierpnia 2011 r., I OSK 1335/11 NSA stwierdził, iż przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) rozumieć należy przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik. Związek postępowań, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., musi być realny, rzeczywisty, faktyczny, bezpośredni. Wtedy bowiem można uznać, że zależą one od siebie. Wpływ pośredni nie jest przesłanką zawieszenia postępowania w trybie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2015, str. 542). Dla sądu kwestią wstępną jest wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne dla sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem materialnym, albo czy przed wydaniem tego aktu nie doszło do uchybień formalnych, które mogłyby mieć wpływ na jego treść (post. NSA z 24 kwietnia 2014 r., II FZ 289/14).

10 Konstrukcja omawianego przepisu wskazuje zatem, że podstawową kwestią wymagającą rozważenia w ramach wniosku o zawieszenie postępowania sądowego to istnienie bezpośredniej zależności między prowadzonym postępowaniem a wynikiem innego, jeszcze nie zakończonego postępowania. W okolicznościach niniejszej sprawy wymaga podkreślenia, że przystąpienie do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie sprzeciwia się możliwości oceny dokonanej przez WSA w Białymstoku kontroli decyzji eliminującej z obrotu prawnego decyzję w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzi zatem bezpośredni związek pomiędzy w/w postępowaniami, a rozstrzygnięcie zagadnienia, o którym mowa w piśmie procesowym nie ma rzeczywistego wpływu na wynik postępowania sądowoadministracyjnego.

11 Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.