Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2007 r., II OSK 216/06

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2007 r., II OSK 216/06

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.) Sędziowie NSA Maria Czapska-Górnikiewicz Marek Gorski Protokolant Joanna Gołębiewska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. i J. małż. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 października 2005 r. sygn. akt II SA/Ke 590/05 w sprawie ze skargi T. i J. małż. G. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] marca 2005 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót oddala skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 12 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę T. i J. małż. G. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] marca 2005 r., nr [...], z powodu nieusunięcia w terminie jej braków formalnych. Wobec stwierdzenia, że skarga została przesłana do Sądu bez załączenia koniecznych jej 2 odpisów Sąd wezwał w dniu 28 lipca 2005 r. skarżących do usunięcia tego braku w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący wezwanie to otrzymali w dniu 3 sierpnia 2005 r. i mimo upływu wyznaczonego terminu nie nadesłali żądanych odpisów skargi. Wobec stwierdzenia, że sprawie nie można nadać biegu Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy wymienionego wyżej przepisu skargę odrzucił.

3 Wymienione wyżej postanowienie z dnia 12 października 2005 r. T. i J. małż. G. zaskarżyli skargą kasacyjną, zarzucając mu naruszenie przepisów art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu tej skargi skarżący podnieśli, że skarga została wniesiona w terminie wraz z wymaganą przepisami ilością jej odpisów. Gdyby nawet jednak przyjąć, że brak było wymaganych egzemplarzy odpisów tej skargi to - zdaniem skarżących - brak ten nie był na tyle istotny, aby uniemożliwiał on nadanie skardze odpowiedniego biegu. W związku z tym skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

4 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna jest nieuzasadniona.

5 Wnoszona do sądu administracyjnego skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 in princ. p.p.s.a.). Tak jak każde pismo w tym postępowaniu powinno więc być złożone z odpowiednią ilością jego odpisów, w celu doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Jest to wymóg formalny skargi, którego niespełnienie nie pozwala nadać sprawie biegu.

6 Skarżący twierdzą, że skargę wnieśli z wymaganą ilością jej odpisów. Jest to twierdzenie gołosłowne, niepoparte żadnym dowodem. W szczególności nie potwierdzają tego faktu prezentaty na skardze dokonane w chwili jej przyjęcia przez organ odwoławczy. W tej sytuacji WSA brak odpisów skargi słusznie uznał za formalny brak skargi i zażądał ich nadesłania. Brak ten nie został usunięty i sprawie nie można było nadać biegu. Stanowiło to podstawę do odrzucenia tej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarga kasacyjna nie wykazuje żadnego naruszenia tego przepisu. Nie wykazuje też żadnego naruszenia art. 83 tej ustawy, który reguluje sposób obliczania terminów i który w ogóle nie był stosowany przez Sąd I instancji.

7 Dlatego na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.