Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2013 r., II OSK 2082/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2013 r., II OSK 2082/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. Ś. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 489/13 odrzucającego skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1556/11 oddalającym skargę S. Ś. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia ...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1556/11 oddalił skargę skarżącego wniesioną na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wyrok ten uzyskał walor prawomocności od dnia [...] grudnia 2012 r.

3 Skargą z dnia [...] lutego 2013 r. skarżący wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego tym orzeczeniem.

4 Zarządzeniem z dnia 18 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącego – ustanowionego w ramach przyznanego stronie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1556/11, a na podstawie art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r., II GPS 2/10 reprezentującego skarżącego również w tej sprawie o wznowienie postępowania – do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez wskazanie podstaw wznowienia postępowania sądowego.

5 Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] marca 2013 r., zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu [...] marca 2013 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, pełnomocnik skarżącego nie wykonał wezwania sądu. Jedynie w odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik nadesłał w dniu [...] marca 2013 r. pismo, w którym wniósł o przedłużenie terminu do wskazania podstaw wznowieniowych postępowania i "wyznaczenie terminu 21 dni do wykonania ww. zobowiązania". W odpowiedzi na to pismo, sąd pismem z dnia 10 kwietnia 2013 r. poinformował pełnomocnika będącego profesjonalistą, że w związku z odesłaniem zawartym w art. 276 p.p.s.a. do odpowiedniego stosowania przepisów przed sądem pierwszej instancji w stosunku do skargi o wznowienie postępowania, skargę tę należy traktować jako pismo procesowe inicjujące postępowanie, analogicznie więc jak skargę z art. 50 tej ustawy. W związku z powyższym do skargi o wznowienie postępowania stosuje się m.in. regulację zawartą w art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, zgodnie z którą sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, a to oznacza, że zakreślony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, jest terminem ustawowym, wynikającym z art. 49 § 1 powołanej ustawy, który nie może być ani skracany, ani przedłużany przez sąd, gdyż przepisy prawa nie dopuszczają takiej możliwości.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, wskazując na dział VII p.p.s.a. dotyczący wznowienia postępowania oraz art. 280 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, a jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego nie wykonał wezwania sądu i nie wskazał podstaw wznowienia postępowania sądowego.

7 Od tego postanowienia skarżący wniósł skargę kasacyjną (błędnie określając ją jako zażalenie), zarzucając mu naruszenie art. 82 p.p.s.a. W uzasadnieniu wskazał, że termin w rozpatrywanej sprawie jest terminem sądowym i podlega przedłużaniu.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

10 Przede wszystkim wskazać należy, że szczególny środek prawny jakim jest skarga kasacyjna, może być oparty na przynajmniej jednej z dwóch podstaw: naruszeniu prawa materialnego bądź procesowego, jeżeli naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 p.p.s.a.). Pamiętać należy, że to na wnoszącym skargę kasacyjną spoczywa wynikający w tego ciężar prawidłowego wskazania podstaw kasacyjnych, gdyż obowiązkiem sądu nie jest domyślanie się intencji skarżącego.

11 Powołany przez skarżącego zarzut naruszenia art. 82 p.p.s.a. jest nie tylko nietrafiony z powodów merytorycznych, ale przede wszystkim źle skonstruowany. Zasadniczy problem sprawy po stronie skarżącego dotyczyć może bowiem niewydłużenia terminu na uzupełnienie braków skargi przez sąd – art. 84 p.p.s.a. (i tego też dotyczy argumentacja skarżącego), nie zaś rozpoczęcia biegu terminu sądowego.

12 Należy jednak wskazać skarżącemu przy tej okazji, że stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zarządzeniem sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd I instancji, zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu skargę zasadnie odrzucił. Wymieniony natomiast w wezwaniu termin do uzupełnienia braków formalnych jest bez wątpienia terminem ustawowym, nie zaś sądowym. Norma z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odnośnie do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jako termin ustawowy nie może on być przedłużany ani skracany, może być natomiast przywrócony na zasadach ogólnych; por. także: wyr. NSA z 20.12.2006 r., I FSK 29/06, POP 2007, Nr 5, poz. 69. Jego naruszenie prowadzi do odrzucenia skargi niezależnie od przyczyn, których wystąpienie doprowadziło do uchybienia terminowi (por. szerzej: post. NSA z 12.1.2012 r., I GSK 1465/11, Legalis; post. NSA z 18.5.2011 r., I OSK 802/11). Celem przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest zdyscyplinowanie strony składającej skargę do podporządkowania się sprawności postępowania sądowego (R. Hauser, komentarz do art. 58 p.p.s.a., Legalis). Pismo z prośbą o przedłużenie terminu nie mogło więc odnieść zamierzonego skutku.

13 Wobec nieuzupełnienia braków we wskazanym terminie zasadnie sąd odrzucił skargę.

14 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.