Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2011 r., II OSK 1745/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2011 r., II OSK 1745/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G.G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 450/11 o odrzuceniu skargi G.G. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem dnia 23 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 450/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G.G. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] 2011 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

3 W uzasadnieniu Sąd przytoczył przepis art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. i podniósł, że przedmiotowa skarga została odrzucona, albowiem nie uzupełniono jej braków formalnych w terminie. Wskazał nadto, że pismo wzywające skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego jej egzemplarza zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 18 kwietnia 2011 r., zatem termin do jego wykonania upłynął z dniem 26 kwietnia 2011 r. W związku z tym, że brak formalny skargi nie został uzupełniony, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę odrzucił.

4 Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wywiodła skarżąca G.G. zaskarżając go całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

5 art. 65 § 1 i § 2, a także art. 47 § 1 i art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca złożyła nieprawidłową liczbę odpisów skargi kasacyjnej, otrzymała prawidłowo pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 450/11 i w związku z tym wiedziała o konieczności dostarczenia jednego brakującego egzemplarza skargi z dnia 17 lutego 2011 r., a ponadto uznanie i jednocześnie nieudokumentowanie, że brak jednego załącznika uniemożliwia nadanie skardze właściwego biegu.

6 Jednocześnie autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zakwestionowanego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami.

7 W uzasadnieniu przedstawiono stan faktyczny sprawy oraz rozwinięto zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zdaniem autora skargi kasacyjnej Sąd nie "udokumentował", że pismo zobowiązujące skarżącą do uzupełnienia braku formalnego w postaci odpisu skargi zostało jej prawidłowo doręczone oraz nie wskazał ile jest stron postępowania i jakie, a co za tym idzie nie "udokumentował" że strona nie złożyła prawidłowej liczy jej odpisów.

8 Nadto skarżąca kasacyjnie podniosła, że na k. 19 akt sądowoadministarcyjnych znajduje się potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu. W przesyłce tej nie było innego wezwania, a w aktach sprawy jest tylko jedno zwrotne poświadczenie odbioru z dnia 18 kwietnia 2011 r. W związku z tym, że powyższe potwierdzenie odbioru Sąd załączył do niewłaściwego pisma, wadliwie uznał, że pismo wzywające skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało jej doręczone.

9 W dalszej części uzasadnienia wskazano również, że braku odpisu skargi nie można uznać za brak istotny, ponieważ Sąd może wykonać jej kopie we własnym zakresie.

10 W ocenie autora skargi kasacyjnej powyższe argumenty przemawiają za uchyleniem zakwestionowanego postanowienia.

11 Pismem z dnia 5 lipca 2011 r. uczestnik postępowania B.C. wniosła o uwzględnienie wywiedzionej przez G.G. skargi kasacyjnej.

12 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

13 Stosowanie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zaistniała, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był rozpoznać skargę przy uwzględnieniu zgłoszonych w jej treści zarzutów.

14 Jednakże skarga kasacyjna rozpoznawana w granicach zakreślonych wskazanymi w jej treści podstawami nie zasługiwała na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 65 § 1 i § 2, a także art. 47 § 1 i art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca złożyła nieprawidłową liczbę odpisów skargi kasacyjnej, otrzymała prawidłowo pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 450/11, i w związku z tym wiedziała o konieczności dostarczenia jednego brakującego egzemplarza skargi z dnia 17 lutego 2011 r., a ponadto uznanie i jednocześnie nieudokumentowanie, że brak jednego załącznika uniemożliwia nadanie skardze właściwego biegu, nie znajduje usprawiedliwienia.

15 Oprócz wymogów wskazanych w treści art. 46 § 1-3 p.p.s.a., które winno spełniać każde pismo kierowane do sądu, w tym skarga, do pisma tego należy załączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Zaś w sytuacji, gdy stwierdzony zostanie brak jakiegokolwiek wskazanego wyżej wymogu, to stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący ma obowiązek wezwania strony, której pismo obarczone jest tym brakiem formalnym, do ich uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zastosowanie będzie miał przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Przy czym zauważyć należy, że przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. dotyczy tylko tych braków formalnych pisma z powodu których pismo to nie może otrzymać prawidłowego biegu. Zarówno w doktrynie jak i judykaturze przyjmuje się, że pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu jeżeli nie spełnia wymogów ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism, a zawartych w treści art. 46 i 47 p.p.s.a. oraz warunków szczególnych przewidzianych dla niektórych pism, chyba że są to braki niepodlegające usunięciu (porównaj: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2009, str. 156, postanowienia NSA: z dn. 20.05.2011 r., sygn. akt I OSK 815/11, Lex nr 795297, z dn. 21.07.2011 r., sygn. akt I OSK 1143/11, niepubl. czy z dn. 29.07.2011 r., sygn. akt I OSK 1291/11, niepubl.).

16 W niniejszej sprawie oprócz skarżącej kasacyjnie i organu bierze udział jeszcze trzech uczestników. Zaś ilekroć jest mowa o stronie, stosownie do treści art. 12 p.p.s.a., rozumie się przez to również uczestników postępowania, co oznacza, że ilekroć przepisy ustawy stanowią o uprawnieniu dla strony, przyjmuje się, iż dotyczy ono i uczestników. Natomiast skarżąca wnosząc skargę załączyła tylko jej dwa odpisy, zatem prawidłowo Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał jej pełnomocnika do nadesłania jednego egzemplarza skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Zarządzenie to pełnomocnik skarżącej kasacyjnie odebrał w dniu 18 kwietnia 2011 r., zatem termin do jego wykonania upłynął z dniem 25 kwietnia 2011 r. Mimo upływu terminu strona skarżąca nie wykonała powyższego zarządzenia, zatem prawidłowo Sąd I instancji w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucił. Tym samym zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 47 § 1, art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie zasługuje na uwzględnienie.

17 Ponadto podnieść należy, że Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie podziela poglądu Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w orzeczeniu z dnia 22 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 733/09, z którego można wywieść, że braku odpisu skargi nie można zakwalifikować jako braku istotnego, ponieważ sąd jest władny wykonać dodatkowe kopie we własnym zakresie, a tym samym nadać prawidłowy bieg złożonej skardze. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dla oceny, czy brak jest istotny i tym samym uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu nie ma znaczenia, czy brak jest jednego czy kilku odpisów skargi. W sytuacji, gdy przy wstępnej weryfikacji pisma strony Przewodniczący uzna, że jest ono obarczone istotnym brakiem formalnym, to wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia, a obowiązkiem strony jest wykonanie tego wezwania w terminie i pod rygorem wskazanym w tym wezwaniu. Kwestionowanie prawidłowości ustalenia przez Sąd liczby stron i w efekcie niewykonanie wezwania sądu wiąże się - w sytuacji gdy okaże się, że strona nie ma racji - z powstaniem ryzyka zastosowania rygoru określonego w wezwaniu. Przy czym wzywając do uzupełnienia braku w postaci odpisu skargi, wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, sąd nie ma obowiązku informowania strony, ani tym bardziej udokumentowania, ilu uczestników bierze udział w postępowaniu. Jeżeli strona chce taką informację uzyskać może to zrobić przeglądając akta sprawy.

18 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej konkretnej sprawie nie można również przyjąć, że skarżąca nie otrzymała wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci jej odpisu.

19 Co do zasady dopuszczalne jest wysłanie kilku wezwań do usunięcia braków formalnych skargi w jednej przesyłce. W takiej sytuacji obowiązkiem sądu jest zamieszczenie informacji o zawartości przesyłki zarówno na kopercie jak i zwrotnym potwierdzeniu odbioru, bowiem strona musi mieć możliwość weryfikacji zawartości tej przesyłki jeszcze przed pokwitowaniem jej odbioru, a sąd w toku postępowania sądowego (porównaj: wskazany wyżej komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, str. 156). W niniejszej sprawie zarówno wezwanie do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi jak i wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostały wysłane w jednej kopercie, o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – w polu rodzaj przesyłki wskazano zarządzenie o wpisie i wezwanie o odpis skargi. Zatem z akt sądowych sprawy wynika, że strona powyższe zarządzenie otrzymała. Skoro skarżąca kasacyjnie nie przedłożyła koperty, w której przesyłkę otrzymała i nie wykazała, że brak było informacji o rodzaju przesyłki, co uniemożliwiło weryfikację jej zawartości, to przyjąć należy, że wezwanie do uzupełnienia braku w postaci nadesłania jednego jej odpisu zostało doręczone.

20 Mając na uwadze powyższe argumenty zasadne jest uznanie, że zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługiwały na uwzględnienie, a zakwestionowane postanowienie zostało wydane zgodnie z obowiązującym prawem.

21 Dlatego też na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.