Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2006 r., II OSK 17/06

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2006 r., II OSK 17/06

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Gorczycka - Muszyńska Sędziowie Alicja Plucińska - Filipowicz Halina Kuśmirek /spr./ Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 lipca 2005 r. sygn. akt II SA/Bd 305/05 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy

Uzasadnienie

2 Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia

3 14 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Bd 305/05 oddalona została skarga J. J. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej "B." na działce nr [...]

4 w Ś.

5 Sąd I instancji nie dopatrzył się w wydanych decyzjach naruszenia art. 7 i 10 kpa. Skarżący miał zapewniony czynny udział w każdym stadium postępowania,

6 a stan faktyczny sprawy wykazywał się niskim stopniem złożoności. Sąd nie podzielił zarzutu skarżącego, iż raport oddziaływania na środowisko sporządzony został

7 na podstawie danych dostarczonych przez inwestora, bez zbadania czy urządzenia te zostały dopuszczone do stosowania na terenie Polski i czy odpowiadają one wymaganiom stawianym im przez właściwe przepisy. Autorzy raportu sformułowali jednoznaczne wnioski, że stacja telefonii komórkowej nie będzie wywoływać przekroczenia dopuszczalnych norm w strefie przebywania ludzi. Na etapie pozwolenia na budowę określane są jedynie obowiązujące parametry urządzeń, które stanowią przedmiot decyzji. Żaden przepis prawa materialnego nie nakłada na organy architektoniczno-budowlane obowiązku badania, czy konkretne urządzenie, które inwestor zamierza instalować, jest dopuszczone do stosowania na terenie kraju.

8 Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30.10.2003 r. określało dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych. Istotne jest więc określenie mocy projektowanych urządzeń, gdyż tylko takie precyzyjne urządzenia inwestor może wybudować. Określenie mocy urządzenia w projekcie budowlanym determinuje określony stopień w zakresie ochrony środowiska.

9 Niedostatki w dokumentacji, zdaniem Sądu I instancji, nie są takiej wagi,

10 aby przesądzały o zdyskwalifikowaniu projektu jako niezgodnego z obowiązującymi przepisami.

11 Sąd również nie znalazł podstaw do przyjęcia, iż projektowana inwestycja narusza interes prawny skarżącego.

12 W momencie wydawania zaskarżonej decyzji obowiązywało rozporządzenie

13 nr 34/2004 Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 3.12.2004 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu w Województwie kujawsko-pomorskim, które nie zalicza do obszarów chronionego krajobrazu Doliny Osy i Wardęgi (błąd).

14 Od wyroku tego wniósł skargę kasacyjną w imieniu J. J. radca prawny J. K.

15 Skarga kasacyjna zarzuciła wyrokowi:

16 naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie , - art. 11 ustawy prawo ochrony środowiska oraz art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody;

17 naruszenie przepisów § 1 rozporządzenia nr 26/2004 Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 18.08.2004 r. w sprawie zakazów obowiązujących w obszarze chronionego krajobrazu w województwie kujawsko-pomorskim;

18 naruszenie przepisów o postępowaniu polegających na naruszeniu art. 145 p.p.s.a.

19 Autor skargi kasacyjnej powołał się na przepisy rozporządzenia nr 21/92 Wojewody Toruńskiego w sprawie wyznaczenia obszaru chronionego krajobrazu w województwie toruńskim, rozporządzenie nr 46/99 z dnia 25.03.1999 r. oraz

20 nr 26/2004 z dnia 18.08.2004 r. i nr 35/2004 z dnia 3.12.2004 r. Wojewody Kujawsko-Pomorskiego. Z rozporządzeń tych wynika, że istnieje nieprzerwanie obszar Chronionego Krajobrazu Doliny Osy i Gardęgi. Dla obszaru tego istnieje zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko,

21 a więc również projektowanej inwestycji.

22 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

23 Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

24 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, zwanej dalej ppsa), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę tylko nieważność postępowania.

25 Przedmiotem kontroli jest wyrok Sądu I instancji, a nie decyzja administracyjna, która była przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

26 Stąd też zarzuty skargi kasacyjnej winny zmierzać do wykazania, jakie błędy

27 w granicach określonych w art. 174 p.p.s.a. popełnił Sąd I instancji.

28 W niniejszej sprawie skarga kasacyjna oparta została na obydwu podstawach ustawowych określonych w art. 174 p.p.s.a.

29 Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu naruszenia przez Sąd

30 I instancji przepisów postępowania należy zauważyć, iż postawienie zarzutu naruszenia przepisów art. 145 p.p.s.a. nie może być rozpoznawane w oderwaniu

31 od skuteczności postawionych zarzutów naruszenia konkretnych przepisów prawa materialnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a") bądź prawa procesowego (art. 145 § 1

32 pkt 1 lit. "c").

33 Skarga kasacyjna powołuje się na naruszenie art. 145 ustawy, nie wskazuje

34 w sposób prawidłowy przepisów, które miały zostać naruszone przez Sąd, a także nie określa na czym to naruszenie polegało oraz jaki to miało wpływ na wynik sprawy.

35 Skarga kasacyjna zawiera natomiast usprawiedliwiony zarzut naruszenia prawa materialnego.

36 Rozporządzenie nr 26/2004 Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia

37 18 sierpnia 2004 r. w sprawie zakazów obowiązujących w obszarach chronionego krajobrazu w województwie kujawsko-pomorskim (Dz. Urz. Woj. Kujawsko-Pomorskiego nr 94, poz. 1646), obowiązujący od września 2004 r. zakazywał realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko

38 w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska na obszarach chronionego krajobrazu wymienionych w § 1 rozporządzenia. W pkt 22 znajdował się obszar na którym zaprojektowana została przedmiotowa inwestycja. Powyższe rozporządzenie straciło moc z dniem wejścia w życie nowych rozporządzeń nr 34/2004 i 35/2004 Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia

39 3 grudnia 2004 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu w województwie kujawsko-pomorskim (dz. Urz. Woj. Kujawsko-Pomorskiego nr 120, poz. 2014

40 i 2015). Nowe rozporządzenia wprowadzały również zakaz sytuowania na terenach chronionego krajobrazu przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać

41 na środowisko.

42 Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku powołuje się na okoliczność, iż w momencie wydawania decyzji odwoławczej nie obowiązywało już rozporządzenie nr 26/2004 Wojewody Kujawsko-Pomorskiego

43 z dnia 18.08.2004 r., a nowe rozporządzenie tego organu nr 34/2004 nie zalicza się do obszarów chronionego krajobrazu Doliny Osy i Gardęgi.

44 Sąd ten nie uwzględnił faktu, iż w dniu 3.12.2004 r. Wojewoda Kujawsko-Pomorski wydał również rozporządzenie nr 35/2004 w sprawie obszarów chronionego krajobrazu w województwie kujawsko-pomorskim, w którym § 1 pkt 4 wyszczególniony został Obszar Chronionego Krajobrazu Doliny Osy i Gardęgi.

45 Powyższe rozporządzenie zawiera również zakaz realizacji na obszarach chronionego krajobrazu przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - do których niewątpliwie należy projektowana inwestycja budowy stacji telefonii komórkowej. Co prawda z akt sprawy jednoznacznie nie wynikają ustalenia, iż inwestycja ta została zaprojektowana na Obszarze Chronionego Krajobrazu Doliny Osy i Gardęgi, jednakże tak należy przypuszczać z argumentacji Sądu I instancji.

46 Zaprojektowanie zaś inwestycji na terenie, na którym istnieje zakaz realizacji tego typu przedsięwzięć narusza nie tylko przepisy ww. rozporządzeń Wojewody Kujawsko-Pomorskiego obowiązujących w czasie orzekania przez organ odwoławczy, ale również przepisów ustawy o ochronie przyrody, a także art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (dz. U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016) nakazującego sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska.

47 Sąd I instancji błędnie więc w uzasadnieniu wyroku powołał się na przepisy rozporządzenia Wojewody Kujawsko-Pomorskiego nr 34/2004 z dnia 3.12.2004 r., które w niniejszej sprawie nie miały zastosowania, pomijając przepisy rozporządzenia 35/2004 z dnia 3.12.2004 r., które dla oceny legalności zaskarżonej decyzji miały zasadnicze znaczenie.

48 Z tych względów na podstawie art. 185 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.