Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2018 r., II OSK 1323/16

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2018 r., II OSK 1323/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Siegień Sędziowie: sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) sędzia del. WSA Izabela Bąk - Marciniak Protokolant sekretarz sądowy Aleksandra Tokarczyk po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej S. z siedzibą w W. w upadłości od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2705/15 w sprawie ze skargi S. z siedzibą w W. w upadłości na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 19 lutego 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2705/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. z siedzibą w W. w upadłości na decyzje Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.

3 Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną wniosło S. z siedzibą w W. w upadłości podnosząc zarzuty naruszenia:

4 1) art. 153 P.p.s.a. w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) poprzez pominięcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego co do dalszego postępowania zawartych w uzasadnieniu wyroku tego Sądu z dnia 3 lipca 2015 r., sygn. akt II OSK 2926/13 a także brak wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia poprzez:

5 – zaniechanie wyjaśnienia, czy garaż wielostanowiskowy objęty spółdzielczymi prawami wchodzi do masy upadłości spółdzielni mieszkaniowej,

6 – zaniechanie zwrócenia się do autorów skargi - osób nie będących członkami zarządu skarżącego Zrzeszenia o wyjaśnienie, czy popierają skargę;

7 2) art. 541 ust. 1 i art. 52 w zw. z art. 1714 ust. 1 i art. 1715 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz art. 1 ust. 7 tej ustawy w zw. z art. 3 ustawy Prawo spółdzielcze poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że postępowanie dotyczy masy upadłości skarżącej.

8 W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawione zostały argumenty mające przemawiać za zasadnością podniesionych zarzutów.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

10 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

11 Na wstępie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 P.p.s.a.), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnymi jej podstawami, określonymi w art. 174 P.p.s.a. Nadto, zgodnie z treścią art. 184 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

12 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga kasacyjna wniesiona przez S. z siedzibą w W. w upadłości nie ma usprawiedliwionych podstaw.

13 Za niezasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 153 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a. Uzasadnienie Sądu I instancji odnośnie do tej kwestii jest lakoniczne niemniej jednak w oparciu o zgromadzone w aktach sprawy dokumenty stwierdzić należy, że jest ono prawidłowe. W aktach sprawy znajduje się wniosek skarżącego kasacyjnie Stowarzyszenia o przyznanie pomocy prawnej (k - 58 i 59 akt sądowych). We wniosku tym Zarząd Zrzeszenia jednoznacznie wskazał, że Zrzeszenie musi wystąpić o zwolnienie od kosztów, gdyż "żadne składniki majątku nie zostały wyłączone z masy upadłości". Brak jest podstaw do podważania wiarygodności tego oświadczenia. Tym samym nie było podstaw do tego, aby Sąd I instancji podejmował jakiekolwiek dalsze czynności w celu ustalenia czy garaż wielostanowiskowy objęty spółdzielczymi prawami wchodzi do masy upadłości spółdzielni mieszkaniowej.

14 Niezasadny jest również zarzut, że Sąd I instancji zaniechał ustalenia, czy inne osoby, które podpisały się na skardze popierają tę skargę. Prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił, że osobom tym nie przysługuje status strony postępowania, a w konsekwencji nie mogą oni złożyć mającego znaczenie prawne oświadczenia o popieraniu bądź nie skargi.

15 Odnośnie do podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego stwierdzić należy, że w skardze kasacyjnej nie wskazano na czym miałaby polegać błędna wykładnia tych przepisów przez Sąd I instancji. W wyroku z dnia 20 lipca 2017 r., sygn. akt II FSK 1077/15 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że warunkiem prawidłowego sformułowania zarzutu błędnej wykładni przepisu prawa materialnego jest wykazanie, na czym polegało niewłaściwe zrozumienie jego treści i jaka powinna być wykładania prawidłowa, a więc, jak prawidłowo przepis ten należy rozumieć. Pogląd ten należy w pełni podzielić. Ma on zastosowanie w niniejszej sprawie. W skardze kasacyjnej nie wskazano na czym polegało niewłaściwe zrozumienie treści przepisów prawa materialnego i jak prawidłowo przepisy te należy rozumieć. Stwierdzenie, że nastąpiło to poprzez błędne przyjęcie, że postępowanie dotyczy masy upadłości skarżącej może być rozpatrywane ewentualnie w kategoriach błędnego zastosowania tych przepisów. Odnosząc się do tego stwierdzenia ponownie wskazać należy, że sam Zarząd Zrzeszenia złożył we wniosku o przyznanie pomocy prawnej oświadczenie, że żadne składniki majątku nie zostały wyłączone z masy upadłości. Nie ma wobec tego żadnych podstaw do przyjęcia, że Sąd I instancji niezasadnie uznał, że postępowanie dotyczy masy upadłości Zrzeszenia.

16 Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.