Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2018 r., II OSK 103/18

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2018 r., II OSK 103/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie: Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej W. sp. z o.o. z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 617/17 w sprawie ze skargi W. sp. z o.o. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 11 kwietnia 2017 r. nr ... w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej ustalającej warunki zabudowy oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 26 października 2017 r. sygn. IV SA/po 617/17, oddalił skargę W. sp. z o.o. w S. (dalej skarżąca spółka) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z 11 kwietnia 2017 r. nr ... utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z 24 sierpnia 2016r. nr ... wydaną na podstawie art. 155 i 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej Kpa) po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki w sprawie zmiany decyzji Prezydenta Miasta P. nr ... z 10 kwietnia 2013r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu mieszkalnego z usługami towarzyszącymi, przewidzianej do realizacji na działkach nr ..., ..., ark. ..., obręb Z., położonych przy ul. M. w P. w zakresie: zmiany pkt II.2.1 ww. decyzji, tj.: "dopuszczenia możliwości zlokalizowania części miejsc parkingowych na działkach nr ..., ark. 14, obręb 0005 (Rataje) i nr ..., ark. 17, obręb ... (R.), położonych przy ul. Z. ... w P. (parking przy centrum handlowym S.) na podstawie umowy najmu z dnia 29.02.2016r." odmówił zmiany tej decyzji w wyżej wymienionym zakresie.

3 Skarżąca spółka wniosła od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię. Paragrafu 9 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zw. z art. 61 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzenny przez przyjęcie, że działka należąca do podmiotu trzeciego - (Spółdzielni Mieszkaniowej O. w P.) jest objęta treścią ww. decyzji o warunkach zabudowy z 10 kwietnia 2013 r., nawet jeśli jest objęta jedynie częścią tekstową decyzji i to w jej uzasadnieniu, nadto, że brak zawiadomienia przez organ administracji o toczącym się postępowaniu administracyjnym w przedmiocie warunków zabudowy nieruchomości tego podmiotu trzeciego stanowi jedynie brak formalny postępowania, nie zaś dowód na to, że nieruchomość tego podmiotu trzeciego nie jest decyzją objęta.

4 W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

5 W odpowiedzi na skargę kasacyjną Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

8 W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego Sądu (art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302.; dalej Ppsa). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Przy tym zgodnie z art. 193 zd. drugie Ppsa uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną ogranicza się wyłącznie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej w oparciu o stan faktyczny przyjęty w orzeczeniu przez Sąd I instancji.

9 Biorąc pod uwagę powyższe, skarga kasacyjna wymyka się spod kontroli instancyjnej, ponieważ podniesiony w niej zarzut nie ma jakiegokolwiek związku z istotą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, tj. kontrolą legalności decyzji o odmowie zmiany decyzji o warunkach zabudowy. Powołane w skardze kasacyjnej przepisy w ogóle nie stanowił podstawy rozstrzygnięcia w zaskarżonym wyroku, przedmiotem sądowej kontroli nie była bowiem legalność decyzji o warunkach zabudowy. Sąd I instancji utrzymując w mocy decyzję o odmowie zmiany decyzji dokonywał oceny prawidłowości zastosowania art. 155 Kpa i podzielił stanowisko organów obu instancji, że nie zaistniały określone w tym przepisie przesłanki do zmiany decyzji ostatecznej.

10 Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że skoro skarżąca spółka nie uzyskała wymaganej zgody stron na zmianę decyzji, co nie zostało zakwestionowane w skardze kasacyjnej, to wszelkie pozostałe dywagacje w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku były zbyteczne i uczyniły odbiór uzasadnienia mniej oczywistym dla stron postępowania. Uzasadnienie wyroku nie jest bowiem miejscem do czynienia obszernych rozważań doktrynalnych i analizowania kwestii pozbawionych znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

11 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 Ppsa, skargę kasacyjną oddalił.

12 Wobec tego, że skarżący kasacyjnie zrzekł się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia im odpisu skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy, na podstawie art. 182 § 2 Ppsa, skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.