Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2010 r., II OPP 37/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2010 r., II OPP 37/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Jan Kacprzak Marek Stojanowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1023/08 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 30 września 2010 r. J. J. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie (sygn. akt III SA/Kr 1023/08) w sprawie z jego skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2006 r. w przedmiocie choroby zawodowej. W obszernym uzasadnieniu skargi J. J. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem I instancji oraz zasądzenia na jego rzecz kwoty 20.000 zł.

3 Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2006 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie przez organ w dniu 21 września 2006 r. (data wpływu). Pismem z dnia 5 października 2006 r. skarżący zwrócił się do Sądu I instancji o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie referendarza sądowego umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych albowiem zgodnie z art. 239 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych zwolniona jest od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Następnie zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2007 r. termin rozprawy wyznaczono na dzień 29 marca 2007 r.

4 Na rozprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w oparciu o art. 99 p.p.s.a. rozprawę odroczył ze względu na wystąpienie przez ten Sąd do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 125/06: czy art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji.

5 W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 30 maja 2007 r. zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.

6 Zażalenie skarżącego na powyższe rozstrzygnięcie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II OZ 874/07.

7 Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 19 czerwca 2008 r. sygn. akt P 23/07 orzekł, iż art. 237 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu pracy w zakresie, w jakim nie określają wytycznych dotyczących treści rozporządzenia, oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach – są niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto Trybunał orzekł, iż powyższe przepisy tracą moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

8 W związku z tym rozstrzygnięciem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 października 2008 r. podjął zawieszone postępowanie sądowe. Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. Sąd I instancji uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Tego samego dnia skarżący złożył osobiście w siedzibie Sądu wniosek o wydanie mu sentencji i uzasadnienia zapadłego wyroku oraz złożył wypełniony formularz wniosku o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wyrok z dnia 10 grudnia 2008 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem został doręczony skarżącemu w dniu 25 lutego 2009 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru: k-156). Pismem z dnia 3 marca 2009 r. J. J. został wezwany do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, a w dniu 6 marca 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie.

9 Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OPP 6/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na przewlekłość postępowania.

10 Po zwrocie akt sprawy do Sądu I instancji w dniu 19 maja 2009 r. (data prezentaty) sprawę skierowano na posiedzenie niejawne w dniu 21 maja 2009 r., na którym postanowieniem referendarza sądowego przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 5 czerwca 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie.

11 Postanowieniem z dnia 28 lipca 2009 r., po rozpoznaniu powyższego sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał skarżącemu adwokata z urzędu.

12 Zarządzeniem z dnia 22 września 2009 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem z dnia 26 października 2009 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przesłał odpis prawomocnego orzeczenia w sprawie do organu, zwrócił akta administracyjne, a akta sądowe przekazał do archiwum. Następnie, pełnomocnik z urzędu skarżącego, przy piśmie z dnia 2 listopada 2009 r., złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2009 r. przyznano pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

13 Pismem z dnia 30 września 2010 r. skarżący J. J. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie.

14 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

15 W przedstawionym stanie faktycznym skarga J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie podlega odrzuceniu.

16 Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie z dnia 30 września 2010 r. została wniesiona przez skarżącego już po zakończeniu postępowania w sprawie prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 grudnia 2008 r., którym to uchylono zaskarżoną przez J. J. decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2006 r. oraz poprzedzająca ją decyzję organu pierwszej instancji.

17 W tym stanie rzeczy skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie jest niedopuszczalna, gdyż skarga taka zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), może być wniesiona w toku postępowania w sprawie.

18 Wspomnieć należy, że skarga na przewlekłość postępowania jest środkiem prawnym wymuszającym rozpoznanie sprawy przez sąd, a więc spełni swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania. Należy więc przyjąć, że dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym do prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Skarga wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

19 Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.