Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2016 r., II GZ 965/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2016 r., II GZ 965/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 653/15 w sprawie ze skargi W.G. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2013 postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w O., postanowieniem objętym skargą kasacyjną, odrzucił skargę W.G. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] lipca 2015 r., w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2013.

3 W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że w dniu 4 września 2015 r. skarżący – W.G. wniósł skargę na opisaną decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego ARiMR. Zarządzeniem z dnia 9 października 2015 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 października 2015 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Pełnomocnika skarżącego wezwano także do złożenia pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu.

4 Odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. wskazał, że termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 26 października 2015 r. Zatem uiszczając wpis w dniu 27 października 2015 r. skarżący nie zachował terminu do uiszczenia wpisu.

5 W.G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez błąd w ustaleniu prawidłowej daty opłacenia skargi.

6 W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 19 października 2015 r. wezwanie Sądu wzywające do uiszczenia wpisu otrzymał pełnomocnik skarżącego. Skarżący twierdzi, że on otrzymał wezwanie w dniu 26 października 2015 r. W tym dniu dostał informację o konieczności uiszczenia wpisu od swojego pełnomocnika. Skarżący błędnie odczytał informację, uznając że może dokonać wpłaty wpisu w dniu następnym, tj. 27 października 2015 r.

7 Ponadto wnoszący zażalenie podniósł, że pełnomocnik nie był właściwym adresatem wezwania, bowiem zdaniem Sądu nie był umocowany do wniesienia skargi.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

10 Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

11 Z akt sprawy wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone w dniu 19 października 2015 r. na adres kancelarii pełnomocnika (k-22 akt sądowych). Zakreślony przez Przewodniczącego Wydziału 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z dniem 26 października 2015 r. Wymagany wpis od skargi został uiszczony w dniu 27 października 2015 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia wpłaty wskazanej kwoty na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. (k-22 akt sądowych) oraz z dokumentu bankowego (k-44 akt sądowych).

12 Pełnomocnik skarżącego w zażaleniu wywodził, że wezwanie do uiszczenia wpisu należało wysłać na adres skarżącego, a nie na adres pełnomocnika, skoro pełnomocnik został wezwany przez Sąd do przesłania pełnomocnictwa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać taką argumentację za błędną.

13 W pierwszej kolejności zważyć należy, że zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub wierzytelny jego odpis. Brak złożenia dokumentu pełnomocnictwa nie oznacza, że pełnomocnik nie jest ustanowiony. Artykuł 49 § 1 p.p.s.a. stanowi bowiem, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych (np. brak załączonego pełnomocnictwa), przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Zgodnie z § 3 art. 49 p.p.s.a. pismo uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. Zatem skoro brak formalny, w postaci odpisu pełnomocnictwa został w rozpoznawanej sprawie uzupełniony, Sąd prawidłowo uznał, że skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika w dniu wniesienia skargi. Wobec tego doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu również zostało prawidłowo skierowane do pełnomocnika. Zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. gdy ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom.

14 Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę, gdyż została ona opłacona po 7 – dniowym terminie wskazanym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału I WSA w O.

15 Na marginesie należy podnieść, że okoliczności zawarte w zażaleniu, mające świadczyć, iż skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, które zostały również podniesione we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, będą oceniane przez Sąd I instancji przy rozpoznawaniu tego wniosku.

16 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a.