Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011 r., II GZ 446/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011 r., II GZ 446/11

Sentencja

1 Dnia 6 października 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 6 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. P. i D. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1118/11 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. P. i D. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił K. P. i D. Sp. z o.o. w K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2011 r. utrzymującą mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, z następującym uzasadnieniem.

3 Zaskarżona decyzja organu II instancji została doręczona stronie w dniu 14 marca 2011 r. (k. 69 akt adm.). Na stronie 6 decyzji organ zawarł pouczenie o przysługującym Spółce prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w terminie 30 dni od doręczenia decyzji. Organ wskazał, że skarga winna być wniesienia za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, ul. Postępu 21, 02-676 Warszawa.

4 Do skargi Spółka załączyła wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia, wskazując w uzasadnieniu, że skargę omyłkowo wysłała na poprzedni adres organu. Do skargi dołączono kopertę, z której wynika, że skarga została nadana w dniu 11 kwietnia 2011 r. na nieaktualny adres organu (k. 15 akt sądowych). Na kopercie w dniu 12 kwietnia 2011 r. dokonano na poczcie adnotacji "wyprowadził się".

5 Rozpoznając wniosek Spółki Sąd uznał, że nie uprawdopodobniła ona, iż za uchybienie terminu do wniesienia skargi nie ponosi winy.

6 Zdaniem Sądu błąd polegający na tym, że skarżąca omyłkowo zaadresowała korespondencję zawierającą skargę, w sytuacji, gdy została prawidłowo pouczona o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Decyzja organu II instancji, którą otrzymała skarżąca zawierała wyczerpujące i jasne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Ponadto w pouczeniu decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego wyraźnie wskazał adres, na jaki należy przesłać skargę. Nie było wiec potrzeby, aby organ informował, że adres przy ul. Młynarskiej 42 w Warszawie jest nieaktualny. Powyższe świadczy o braku staranności skarżącej przy dokonywaniu czynności procesowej, tj. przy wniesieniu skargi.

7 Spółka na podstawie art. 86 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniosła zażalenie, w którym wskazała, że nie kwestionuje zasadności uzasadnienia postanowienia Sądu I instancji, ale wnosi o uwzględnienie specyficznych okoliczności, które wywołały błędne zaadresowanie przesyłki zawierającej skargę. W ocenie Spółki tą okolicznością była oczywista omyłka pisarska wywołana "automatycznym zadziałaniem komputera używanego do sporządzania skargi". Spółka wskazała, że skarga w niniejszej sprawie była szóstą z rzędu wnoszoną przez skarżącego na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, a pierwszą pisaną po zmianie adresu przez organ. Ponieważ skarga była pisana w oparciu o treść poprzednich skarg, to po wpisaniu nowego adresu komputer przywrócił automatycznie poprzedni adres.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

10 Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Oznacza to, że strona we wniosku tym powinna powoływać okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

11 Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się – jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego – obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. post. SN z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, OSPiKA 1972/7-8/144). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. post. SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/08, zbiór lex nr 50679). Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Instytucja przywrócenia terminu niewątpliwie ma charakter wyjątkowy i jest stosowana w sytuacjach, gdy strona, z przyczyn niezależnych od niej, którym w żaden sposób nie mogła zaradzić, nie dopełniła czynności procesowej w stosownym terminie. Nie może być natomiast wykorzystywana przez stronę do przeciwdziałania negatywnym skutkom procesowym wynikającym z jej zaniedbań i braku należytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem.

12 Przy takiej wykładni treści art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. przyjąć trzeba, że Sąd I instancji trafnie ocenił, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dawały podstaw do przyjęcia, że uchybienie było niezawinione.

13 Zgodzić bowiem należy się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że skoro skarżąca Spółka została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesieniu środka odwoławczego – ze wskazaniem adresu organu, za pośrednictwem którego czynności procesowej należy dokonać – to omyłkowe zaadresowanie korespondencji zawierającej skargę nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy.

14 Podnoszone w zażaleniu "specyficzne okoliczności" a to "automatyczne zadziałanie komputera używanego do sporządzania skargi" nie wskazują na zaistnienie przyczyny niezależnej od strony, której w żaden sposób nie mogła ona zaradzić. Błędne zaadresowanie koperty ze skargą w przedstawionych wyżej okolicznościach świadczy o braku należytej staranności przy składaniu skargi i nie usprawiedliwia wniosku o przywrócenie terminu.

15 Zażalenie jako bezzasadne podlega więc oddaleniu.

16 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.