Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2015 r., II GZ 400/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2015 r., II GZ 400/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 1 kwietnia 2015 r. sygn. akt III SA/Lu 1103/14 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 r. postanawia: odrzucić zażalenie

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r. o sygn. akt III SA/Lu 1103/14, orzekając na podstawie art. 178 w związku z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną K. W. od postanowienia z dnia 28 stycznia 2015 r. w zakresie odrzucenia skargi K. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 r.

3 Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że K. W. samodzielnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 28 stycznia 2015 r. o odrzuceniu skargi, mimo że zgodnie z art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna jest objęta tzw. przymusem adwokacko-radcowskim, co oznacza, że musi być sporządzona przez podmiot wymieniony w treści art. 175 p.p.s.a., w tym m.in. przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd podkreślił, że skarżący nie jest żadnym z podmiotów określonych w art. 175 p.p.s.a., więc nie był uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej, a zatem skarga ta podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn w myśl art. 178 p.p.s.a. Sąd wyjaśnił także, że skarżący został prawidłowo pouczony o trybie wnoszenia skargi kasacyjnej, wobec czego miał świadomość obowiązujących wymogów; zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu do sporządzenia tejże skargi dowodzi pełnej wiedzy skarżącego w tej kwestii. Zdaniem Sądu wniosek ten podlega odrębnemu rozpoznaniu i nie ma żadnego wpływu na ocenę dopuszczalności skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez skarżącego.

4 W zażaleniu złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej jako NSA) K. W. domagał się uchylenia postanowienia Sądu z dnia 1 kwietnia 2015 r. oraz przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W samodzielnie sporządzonym zażaleniu skarżący argumentował, że skoro wraz ze skargą kasacyjną złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, czyli obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, to skarga kasacyjna powinna zostać rozpoznana po rozstrzygnięciu tego wniosku.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

6 Zażalenie, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu.

7 Z treści art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. wynika, że zażalenie do NSA przysługuje na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio, co oznacza, że poza adwokatem lub radcą prawnym przedmiotowe zażalenie może być sporządzone także przez inny uprawniony podmiot wymieniony w tym przepisie – na przykład w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego.

8 Należy mieć na uwadze, że istotą instytucji przymusu adwokacko-radcowskiego jest konieczność sporządzenia kwalifikowanego środka odwoławczego wyłącznie przez uprawniony do tego podmiot. Wymóg ten ma charakter materialnoprawny, a tym samym nie podlega sanowaniu, natomiast został wprowadzony przede wszystkim po to, żeby zwiększyć efektywność wniesionego środka zaskarżenia.

9 W ocenie NSA skoro skarżący K. W. samodzielnie sporządził zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 1 kwietnia 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, z pogwałceniem wymogu ustanowionego w art. 194 § 4 p.p.s.a., to zażalenie musiało zostać odrzucone, bez możliwości dokonania merytorycznej kontroli kwestionowanego postanowienia.

10 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 175 § 1 oraz art. 197 § 2 cyt. ustawy, NSA postanowił jak w sentencji.